Winsum, Nederland

Nog net geen hernia.....

16 juli 2017 - Winsum, Nederland

Daar ga ik dan...... met de trein richting Zwolle vanaf Den Bosch, nadat ik weg ben gebracht naar het station met de auto door manlief Ad. Gisteren mijn bagage bij elkaar gezocht en toen ik de tafel vol zag liggen, hoopte ik dat het allemaal in de rugzak kon. Even later bleek dit toch allemaal wel te passen. Met de tas naar de weegschaal en nadat ik het gewicht van de tas op de weegschaal te zien kreeg, begon ik hem toch wel even te knijpen. Tas op de rug.... pffff wat kon er nog uit, wat ik misschien echt niet nodig had. Niets dus. Ad zei nog..... 8 kilo mee op sleep touw, maar wel 51 kilo thuis gelaten!  Daar zat ook iets in! Vanochtend was ik precies 59 kilo afgevallen in gewicht, dus die 8 kilo bagage op mijn rug mee sjouwen tijdens de tocht te voet van Pieterburen in Groningen naar Hardenberg in Drente is eigenlijk in dat perspectief een peulenschil.

In Zwolle had ik drie minuten de tijd om mijn hartslag van 87 bmp omhoog te laten gaan naar 144. Rennend uit de trein met mijn noricwalk stokken, een 8 kilo zware rugzak, van perrron 10 met de trap naar beneden, een stationshal doorkruizen en trap omhoog op perron 6 waar de trein al op het punt stond om te vertrekken naar Groningen. Maar met mijn nieuwe orthopedische schoenen van Rob Hoskam, gemaakt door Edwin, was dit natuurlijk voor mij een eitje, hoewel ik toch wel hijgend de trein in kwam. Maar ik had het gehaald en ging op zoek naar mijn vriendin Nan die ook in deze trein zat om samen aan dit grote avontuur te gaan beginnen.

Samen verder gereden naar Groningen en daar de stoptrein naar Winsum. Nog even de bus naar Pieterburen en toen waren we eindelijk na een reis van ruim 4 uur op de plaats van bestemming: Het startpunt of het eindpunt van het Pieterpad. 

Het Pieterpad is geen pelgrimspad, wat vele mensen denken. Gewoon een pad van het noorden naar het zuiden van Nederland. Die uit een wandeloute bestaat met maar liefst 498 km paden (verhard en onverhard) aan elkaar. Het enigste wat ik hoef te doen is lopen, lopen en lopen..... En dat is de uitdaging die ik met mezelf aan ging in maart dit jaar. Na het kijken van de film A walk in the Woods met Robert Redford en Nick Nolte, had ik het licht gezien. Dat wilde ik ook. Die uitdaging aan gaan! Een behoorlijk eind wandelen met rugzak en mezelf steeds weer verder uitdagen om verder te gaan en met doorzettingsvermogen bij de Finish te komen. In dit geval Maastricht. 

Nu ook Nan had hier oren naar en vroeg of ze mee mocht. Natuurlijk mocht ze dat. Samen gingen we vanaf maart ( Nan in Middelharnis en ik hier in Brabant) oefenen om nu deze tocht te kunnen lopen. Eerst was 4 km al een hele inspanning en mijn eerste 7,5 km lopend van Nieuwkuijk naar mijn vriendin Yuka in Oud Heusden, zorgde ervoor dat het schuim op mijn bek stond. Echter net als in de film ik ging ervoor!  Afgelopen maanden steeds grotere afstanden gelopen en met een rugzak op ( wel met veel minder kilo's) legde ik vele kilometers af in Brabants Landschap. Tochten van 25 km. werden steeds makkelijker gelopen. Ondertussen waren mijn nieuwe orthopedische schoenen eind mei klaar. Deze ook opnieuw inlopen, nog wat aanpassingen verleden week en ik was er klaar voor. 

En nu is het bijna half 11 in de avond. Vandaag na de lunch in Pieterburen op het restaurant schip Het Appeltje (zeker een aanrader, want de helft van het broodje mee genomen voor later deze dag, zo groot dat het was)begonnen we in motregen aan onze eerste etappe. Van Pieterburen naar Winsum. Door het dorpje Eenrum en Mensingeweer. In dit laatste dorpje hebben we in de Molen Hollands Welvaart uit  jaar 1833 wat gedronken. Handig want toen we klaar waren was het weer droog en konden we de laatste 6 km droog voortzetten. 

Deze tocht door dit Groninger landschap ' het hogeland' is langs weilanden of over het land van de boer zelf. Langs het water Mensingeweersterloopdiep en het Winsumerdiep. Het landschap is eigenlijk een stuk van de Waddenzee, met geulen en kwelders, dat de afgelopen 1000 jaar stukje bij beetje is ingedijkt. Op de kwelders liggen wierden. Dit zijn tot 5 meter hoge terpen. Dit zijn verhogingen waarop de mensen hun huizen bouwden om geen natte voeten te krijgen bij een te hoge waterstand. 

Ook wij hielden droge voeten, want ondanks de miezerregen konden we alles goed droog houden. Nadat we op onze eindbestemming van vandaag aan kwamen in Winsum hadden we ruim 15,5 km te voet afgelegd. Deze eerste dag was een opwarmer voor onze voeten, want vanaf morgen lopen we elke dag zeker tussen de 22 km. tot 30 km. 

Mijn voeten doen niet zeer, maar mijn rug.... ik heb nog net geen hernia. Maar gelukkig heb ik al twee postzegels op 2 kaarten gedaan naar mijn kids, een beetje heatlotion gebruikt op mijn schouder, wat voeten zalf gesmeerd, dus nog maar 7,9 kilo morgen te dragen op mijn rug..... 

Foto’s

12 Reacties

  1. Susanne van Bergen:
    16 juli 2017
    Hoi meid,
    Leuk om te lezen welke avonturen je aan t beleven bent!
    Sterkte met je schouder, hopelijk helpt de heatlotion......
  2. Christine Wimmer:
    16 juli 2017
    Bedankt....... jij was er snel bij
  3. Jacqueline:
    17 juli 2017
    Hoi hoi,
    Leuk om zo met je mee te lezen/leven. Het begin is gemaakt...
    Bijzonder van je om dit te doen en die rugzak, dat komt helemaal goed. Anders maak je er gewoon een buikzak van... (haha).
    Veel plezier deze week!
  4. Eelco En Liesbeth:
    17 juli 2017
    Een leuk reisverslag, de kop is eraf, ik hoop dat de pijn in je rug zal verdwijnen. Succes!
  5. Marian Klunder:
    17 juli 2017
    Je vertelt het leuk Christine. Heel veel plezier met het vervolg. Dat gaan we vast lezen.
    Succes, Marian. En een hartelijke groet van Harry!
  6. Yuka Groenenberg:
    17 juli 2017
    Hey lekker jong !!
    Wat een leuk verslag weer. En fijn dat de heatlotion verlichting geeft :-) . Lekker genieten samen en gezond weer thuis komen. Als je terug bent plannen we lekker een middagje sauna in ! Groetjes aan Nan
  7. Willy:
    17 juli 2017
    Hoi met z'n twee
    Het is een genot om je verhaal te lezen
    Lopen is voor mij niet meer weggelegd maar als je het met de fiets doet ga ik mee
    Ik wacht met spanning op je volgende verslag
    Fijne dag samen
  8. Jozina:
    17 juli 2017
    Hoi, Leuk om jullie verhalen te kunnen volgen, ik ben ook meer een fietser, Willy!! Succes de komende week hoor en veel plezier samen.
  9. Serge:
    17 juli 2017
    Hoi,

    Leuk weer om te lezen. Ik ben benieuwd naar de volgende verhalen.
    Heel veel plezier en geniet er samen van. Een belevenis die je altijd bij zal blijven..

    Serge
  10. Pa en ma:
    17 juli 2017
    Mooi verslag Christine! Leuk dat jullie het zo naar jullie zin hebben. Ik kijk erop uit om het vervolg te lezen. Loop ze!
  11. Sandra van Dam:
    17 juli 2017
    Petje af, ongelooflijk leuk. Heel veel plezier en kijkgenot onder weg. De komende weken moeten we je verslag missen. We gaan een tijdje off line de bergen in. Veel liefs, Hans, Sandra en Sven.
  12. Henk van Bergen:
    20 juli 2017
    de start is altijd het gemakkelijkste, morgen weer een dag we volgen, maar dan via pc