OVER DE DAM

Opnieuw glijden de kilometers onder mijn voeten voorbij, hier op het Kustpad. Samen lopend met Nan voelt voor mij nog steeds vertrouwd nadat we samen aan mijn eerste pad begonnen in 2017. Op het Pieterpad zette ik samen met haar die eerste herstellende stappen. Stappen die mijn leven 360 graden heeft veranderd. Nog steeds loop ik met stokken en orthopedische zware en stevige schoenen. Zonder dit lukt het mij nog niet om deze afstanden te gaan lopen. 

Van Renesse naar Ouddorp liepen we vandaag langs de Zeeuwse kust en via de Brouwersdam was daar opeens het Zuid-Hollandse Goeree Overflakkee. Weer terug op eigen bodem!  

Geboren in Zuid-Beijerland ging ik ooit verhuizen als 18- jarige om te gaan werken in het Flakeese Middelharnis. Daar leerde ik Nan kennen door mijn Golden Retriever Lasco.  Samen met Nan haar labrador Shiena maakten we mooie wandelingen. Het begin van een mooie vriendschap.  En nu ruim 25 jaar later zetten we nog steeds samen de stappen met elkaar!

Tijdens het wandelen delen we gedachtes en herinneringen. En door het maken van de filmpjes, foto's onderweg en het schrijven van mijn blog wordt er opnieuw een mooie herinnering voor later gemaakt. Op het Pieterpad heb ik ook alles digitaal vastgelegd, echter daar maakte ik nog geen filmpjes van. Wie weet thuis dan toch maar weer eens verder met monteren op de pc deze aankomende winter! Dat gaat daarop in ieder geval stuken makkelijker als nu op het kleine beeldscherm en de knopjes van mijn telefoon zo onderweg.

Vandaag  21 kilometer gelopen met daarbij af en toe een rustmoment onderweg om Nan haar voet even te ontlasten. Een wat dikkere enkel, door de valpartij van gisteren en een blaar op diezelfde voet maakt het voor mijn 15 jaar oudere vriendin niet echt gemakkelijk! Maar een doorzetter is ze! En daarbij ook nog een dierenredster!

Op het strand in Renesse werd een zeester weer terug in het water gebracht, zodat hij nog enige kans had op overleven. Door de eb lag hij daar zielig op het droge zand. Ook de vogels net over de dam waren zo aandoenlijk om te zien tijdens onze eten pauze op de stijger. Toch vlogen echter Nan haar schoenen richting deze hongerige vogel. Kom niet aan Nan haar boterham terwijl zij die in haar mond stopt, weet ik nu! En die vogel ook! Toen we hem eerst wat stukjes brood hadden gevoerd, dacht de vogel dat Nan haar moeder was. Bijna werd het brood uit haar mond gepikt! Gelukkig voor Nan genoeg bunkers onderweg om zich te schuilen voor de vogelpoep mocht hij revanche op haar nemen!

Het Kustpad, weer heel anders als mijn wandelingen op Ons Kloosterpad. Met Nan samen de herinneringen die mij hebben gevormd tot wie ik ben. Opnieuw vertrouwde plaatsen gezien zo onderweg samen met Nan. Het Duinhoevepad ditmaal veilig helemaal kunnen oversteken naar het strand gisteren. Over de dam, het lied van Blőf bij deze dag gekozen. Samen met Nan weer dingen beleven. Wat was het een mooie gezellige dag zo lopend over de Brouwerse dam!