ZON, ZEE EN VALENTIJN

Heerlijk is het hier vertoeven op Tenerife, samen met mijn zonen, Kelvin, Micah en Timo, schoondochter Merel en man Ad deze komende twee weken. Zo lekker dat ik na onze heenreis afgelopen donderdag 14 februari, nog niet eens de tijd had om uitgebreid een verhaal te schrijven. Ik kreeg al whats appjes van vrienden met de vraag waar het verhaal stond. De foto's had men wel gezien op dit keer de app polarsteps, maar mijn uitgebreide teksten, die misten sommigen wel. Nu voor jullie trouwe lezers, hier dan weer een verhaal om je lach spieren weer te laten werken. Ik kreeg deze reis het ook weer voor elkaar om diep in de nacht te moeten vertrekken met de auto naar het vliegveld in Duitsland. Hoe vroeger het vliegtuig vertrekt, des te eerder kan je genieten van je vakantie. Zo denk ik erover!  Geen verloren reisdag en optimaal waar voor je geld toch? Mijn mede reisgenoten, denken daar toch iets anders over. Om 1uur snachts opstaan om 1 uur en 3 kwartier te rijden in de nacht vonden zij geen pretje. Toch is het zeker de moeite waard om naar Duitsland op dit tijdstip te rijden. Geen enkele file, bijna geen verkeer en het scheelde mij 1000 euro op de totaalprijs dan wanneer ik vanaf Nederland had gevlogen naar onze bestemming.  Keurig op tijd waren we rond 10 voor 4 s nachts op het vliegveld, nadat we met de auto en daarna de bus vanaf de parkeergarage aan waren gekomen. Rond half 6 gingen we het vliegtuig van Tui in. Mooi op tijd, echter ipv 6 uur in de ochtend te vertrekken, gingen we een half uur later de lucht in. Timo bij het raampje zittend heeft voor de zekerheid alles wat er buiten het vliegtuig gebeurde op film vastgelegd. Je weet maar nooit, wanneer er word gezocht naar de zwarte doos. Er was wat vertraging, doordat de vleugels aan beide kanten grondig werden gecontroleerd, en daarna flink werden besproeid met een gele vloeistof. Waarvoor, was ons niet duidelijk, misschien voor bevriezing van de kleppen? In iedergeval deed het goed zijn werk, want we hadden een goede vlucht die vlot verliep, zonder turberlentie. De klok een uur terug gezet en  ja hoor geen verloren vakantie dag, doordat je pas later op de dag vliegt of aankomt. Klokslag half 10 Spaanse tijd waren we op het eiland vlak voor de Noord Afrikaanse kust (vlakbij het land Marokko),  omgeven door de Atlantische Oceaan, TENERIFE.  Vlot liepen we door naar de band van de bagage en ook hier ging alles volgens plan. De bus in met zijn 6e en samen met nog 8 andere toeristen gingen we op weg naar Costa Adeje. Het Spaaanse ontbijt redde we niet meer, maar we waren wel op tijd voor de lunch. Handig om weer all inclusive te hebben geboekt. Zeker nadat ik vorig jaar in Mexico had gezien hoeveel Micah en Timo konden eten en drinken zo'n hele dag . Het verkeer op het eiland is niet te vergelijken met bij ons in Nederland. Iedereen elkaar voorlaten, niks geen getoeter of ergenis van de bestuurder naar de andere toe. Sta je opeens stil in een bocht vanaf de snelweg op een afrit, dan is er nog niks aan de hand. Links of rechts passeren dan de vele wachtende autos op hun gemak voorzichtig de kapotte bus. Ja dat hadden wij weer. De versnellingsbak begaf het op de steile afrit naar het dorpje toe Los Christianos. Buschauffeur eruit, geel vestje aan en daar op die rotonde en vele splitsende wegen, heel relax het verkeer gaan regelen. Een 20 minuten later kwam er een andere bus, waar wij verder mee werden vervoerd. Relax, don't worry, be Happy! Aangekomen op ons appartement in Costa Adeje is het altijd maar weer de vraag of de plaatjes van het internet echt niet gefotoshopt zijn? Nu in Labranda keten Bahia Fanebe houden ze zich echt aan wat ze beloven op het internet. Mooi gerestaureerde appartementen. Super speels aangelegd zwembad en heerlijk eten. Vriendelijk personeel en onze appartement en ook die van Kelvin en Merel iets verderop was schoon en ruim opgezet. Nu en zo begon er voor Kelvin en Merel een heerlijke 8 daagse vakantie en voor ons 4e een 15daagse 'even bijkomen' vakantie in een zonnige sfeervolle omgeving op het eiland Tenerife, in een hotel vol met harten, zo op die 14E FEBRUARI valentijsdag.

oh ja,,,,, even was er bij mij paniek toen ik mijn telefoon kwijt was in de bus, maar Merel vond hem..... en ja ook de heenweg was Kelvin toch wel handig. Nam vlakbij Dusseldorf wel de juiste afslag en de leiding van Ad over, zodat we wel op tijd zouden komen. Toch handig die paar extra ogen van onze jonge lui!