RONDJE VAN DE ZAAK

Vandaag was een dag met hoogtepunten, maar ook dieptepunten. Letterlijk en figuurlijk! Van Maastricht vertrokken we vanmorgen richting Vaals op de fiets. Na ongeveer 5 kilometer te hebben gefietst, begon het bij Timo toch echt door te dringen dat ook met zijn 21 versnellingen het een behoorlijke klus zou worden om met onze bagage de berg op te fietsen. Net buiten Maastricht hadden we onze eerste beproeving al. En na een klim (waarvan we het meeste moesten lopen met de fiets aan de hand) volgt daarop de daling. Wat vond ik dit eng! Ik was constant op aan het letten of er tegenliggers kwamen, of het pad niet glad was en hoe ik moest remmen, zodat ik niet zou vallen! Zo ging het zeker 15 kilometer lang richting Vaals, het hoogste punt van Nederland.

Bij het dorpje Gulpen namen we op kosten van oma Boom, heerlijke Limburgse vlaai en een drankje. Daaran vervolgden we onze route weer opnieuw. Gulpen uit rijden, kostte Timo heel veel kracht. De Gulperberg op moesten we zeker 1,5 kilometer lopend afleggen en boven op de T spliting konden we links of rechts op of terug waar we vandaan kwamen, het dorpje Gulpen.

En toen werd deze dag uiteindelijk zeker een beproeving voor ons beiden. Nergens stond meer een fietsknooppunt aangegeven. Terug gaan was zeker geen optie, want stel dat je dan toch hier heen moest gaan, dan moet je de hele klimpartij naar boven nog een keer herhalen.

Tante Liesbeth mocht Timo bellen als hij er door heen zat. Nu dit was het geval halverwege deze klimpartij op de Gulperberg. Alleen zowel 06 als op de vaste lijn kreeg Timo het antwoordapparaat. Daar gaat je hulplijn en je pep talk! 

We vroegen wat fanatieke racefietsers om raad, welke weg richting Vaals ging. De een zei links, de andere rechts en weer andere fietsers wisten het niet. Dan maar rechts......want die was volgens de racefietser aardig valsplat, want we zaten op het plateau van de berg. Nu ook dit moesten we soms toch nog lopend overbruggen.

Nog steeds geen fietsbordjes te bekennen. Wel een steen met een naam en via google maps kregen we een route die dan weer zou aansluiten op de andere route waar we heen moesten. Dus telefoon aan en google maps..... Geen auto of fietser kwamen we verder tegen. Over steentjespad, takjespad reden we dwars door het bos, door een golfbaan heen. Wat denk ik achteraf niet de bedoeling was. Toen een bospad ingegaan, waar het pad zo breed was als een bmx pad, net breed genoeg voor een wiel dikte.

Wat wandelaars zagen we wel en toen zetten we de daling in, met piepende remmen door het modderpad,  langs de bosrand. Dacht je dat je alles had gehad, dan wordt het nog erger. Zeker honderden soort zwarte grote vliegen met een hangend lijf vlogen recht op ons af, tijdens deze daling. Timo remde met rechts en hield zijn andere hand voor zijn gezicht. Ook ik sloeg met mijn hand, hield mijn hoofd zoveel mogelijk gebogen en probeerde de fiets onder controle te houden. En daar kwamen we op het eind van het pad weer op een open veld zuchtend tot stilstand. 

Twee wandelaars stonden daar en we stopten even bij hun om bij te komen en raakten aan de praat. Toevallig om zo midden in de natuur op een voor ons hele verkeerde route, andere inwoners tegen te komen uit de Langstraat. Uit Waalwijk afkomstig, de Duitse lerares van het Mollercollege samen met haar echtgenoot. Zij gingen uiteindelijk naar rechts en wij links weer een behoorlijke klimpartij een berg op. Boven op de berg kwamen we na zeker 1,5 uur vertrokken te zijn uit het dorpje Gulpen bij een gezellig restaurantje aan, waar Timo echt wel toe was aan een ijsje. Zijn benen deden zo zeer van het lopen naast de fiets bergopwaarts. 

Nu en dan denk je toch wat een bikkels zijn we...... Lees ik de naam van het restaurant en begin ik me toch iets af te vragen. Die naam, had ik al eerder gezien met daarbij het getal 500 meter links, iets eerder bij de T splitsing. Google maps op telefoon geeft aan nog 13 km naar Vaals. Dat was bij Gulpen ook ongeveer het geval. En mijn ergste vermoeden bleek nog waar ook. We hebben  een gevaarlijke tocht gehad met als doel 500 meter verder te zijn als 1,5 uur daarvoor. 

Toen ik dit Timo zei sloegen bijna bij hem de stoppen door. Eerst maar een ijsje eten en pappa bellen dat we iets later kwamen. Ad zou ons nl. ophalen met de fietsdrager vandaag bij Vaals. 

Na het ijsje weer verder, opnieuw voor de 2e keer de Gulperberg af, totdat ik het duidelijke waarschuwingsbord tegen kwam met de grote rode driehoek met daarin....... 14% afdaling!

Nu toen zag ik het niet meer zitten. Ik wilde echt niet nog 13 kilometers met mijn hart op hoge snelheidvan een heuvel/berg af moeten gaan. En bij dat bord stonden ook 2 bankjes en had je uitzicht op de berg van Vaals en de drielanden punt toren in de verte. Verder stond er een mooi bronzen standbeeld van een racefiets. Was dit het moment om te zeggen, zo is het genoeg!

Wat vond Timo het een goed idee, toen ik zei dat ik niet meer durfde verder te rijden. Hij zei dat het moeilijker was als hij had gedacht. En dat hij het ook een goed idee vond om hier te stoppen. Ad kwam ons met allel iefde daar op halen om gezamenlijk met Micah en fietsen achterop naar het drielandenpunt te rijden. Daar genoten van het uitzicht en op de terugweg lekker wezen eten. En nu op weg naar huis, al zeker 1,5 uur in de auto. Kan je toch niet voorstellen dat we dit allemaal in 4 dagen tijd hebben gefietst. 

Over het rondpunt (rotonde in het Belgisch), door de bossen, langs het kanaal, over de heuvels en bergen, door een golfbaan, van Nieuwkuijk naar Belgie, weer terug in Nederland naar Gulpen. Geslapen in de pelgrimshoeve, gekampeerd aan het meertje, onder in het ruim en later in de kapiteinshut op de hotelboot. 180 kilometer te fiets afgelegd en ongeveer nog 12,50 kilometer gelopen. Al met al een hele prestatie, ook dit keer samen beleeft en volbracht. 

Een echte pelgrim in spe, die Timo Boom! Ben benieuwd wat hij volgend jaar in de april vakantie wilt gaan ondernemen! In ieder geval zal dit met Ad zijn, daar ik dan op weg ben naar Santiago!