TWEE KATTEN UIT KATWIJK

Altijd als ik aan Katwijk denk dan herinner ik mij het liedje wat ik met volle borst mee zong in de klas rond mijn 9e levensjaar. Nog steeds ken ik letterlijk de woorden van het lied. Tijdens het lopen op Ons Kloosterpad heb ik het voor Chantal gezongen op het zangfietspad opweg naar Oirschot. Nu was natuurlijk Nan aan de beurt om het liedje over de katten aan te horen. Of mijn stem net zo klinkt als een valse kat horen jullie in het filmpje dat nog gaat volgen. Nan zegt dat ik juist mooi zingt. Misschien moet ik ook aan stembevrijding gaan doen. Mijn eigen toon van binnen uit gaan voelen en laten horen! Bij Nico in Den Haag hadden we de film ' As it is in heaven' gezien. Een ontroerende en soms komische film, die Nico al 30 keer al heeft gezien en nog steeds ontroerd. Stembevrijding!  

In ieder geval ga ik voordat ik vertrek kijken of de mensen in Katwijk ook dit nummer kennen. En anders ga ik ze het wel leren.

Een Pelgrim gaat door weer en wind en geeft niet snel op! 

Vanaf Den Haag gingen we naar Scheveningen. Hier begonnen we de etappe naar Katwijk aan Zee. En wat was het koud..... Regen, harde wind, hoge golven en ook nog eens stuifzand nadat de westenwind gedraaid was naar een noordenwind! Triest was het om te zien dat er vele zeekoeten uitgehongerd en van de kou stervend of al dood op het zand lagen. Zelfs Nan kreeg ze echter niet gereanimeerd.

De route naar Katwijk liepen we niet geheel volgens het boekje. De lijntjes op de kaartjes in het boek gaven een pad aan die zigzag door de duinen en Den Haag liep en maar liefst 6 kilometer langer was, als rechtstreeks over het strand te lopen. Misschien dat we wel wat beschutter hadden gelopen als we deze wel hadden gevolgd. Maar de harde wind en regen lieten ons besluiten om zo snel mogelijk als een  quasimodo naar een strandtent te gaan die 10 kilometer verderop stond. Dik 2 uur hebben wij daar gezeten om alle natte kleding weer wat droger te krijgen en tot de regen wat minder zou worden. 

Om 3 uur verlieten we het pand. Gelukkig geen regen meer. Echter de wind was gedraaid en de regen werd verruild in ijzige kou vanuit het Noorden komend. Dus ja, recht in mijn gezicht! Van quasimodo ging ik naar een eskimo.Wat een geluk dat ik toch niets in Brielle had achtergelaten van mijn winteroutfit toen het zo zonnig was!

Een Pelgrim is dus op alles voorbereid! Ook al geeft dat in mijn geval veel extra bagage! Daarnaast is een Pelgrim ook op niets voorbereid. Waarom dat? Dat lezen jullie in mijn volgende blog. Ga ik ondertussen opnieuw oefenen voor mijn debuut in Katwijk!