CHICHEN ITZA, MAYA'S, OFFERS EN ZAND

Natuurlijk stond naast alle Flora en Fauna ook een stukje cultuur en historie op ons programma deze vakantie in Mexico. We zijn dan ook deze afgelopen dagen op pad geweest met een gids langs diverse historische plaatsen, waardoor we meer van de Maya's te weten kwamen. Daarnaast hebben we een van de 7 wereldwonderen mogen zien met onze eigen ogen!

Bij Ad, die al eerder in Mexico een rondreis had gemaakt in zijn jeugdige jaren (ongeveer eind jaren '80) samen met zijn vader, moeder en zus, kwamen deze week weer dierbare herrinneringen boven en ook herkende hij bepaalde plaatsen die wij nu bezochten.  Echter ook waren er voor Ad  nieuwe wetenswaardigheden over het volk, cultuur en bezocht hij unieke plekjes, die ook voor hem nieuw waren.

Van vriendin Sandra, hadden we voor ons vertrek documentatie gekregen over Mexico. Speciaal voor ons was ze zelfs in de bibliotheek een wetenschappelijk blad gaan halen over de Maya's. En ging ze in haar eigen documentatie op zoek naar krantenartikelen over Mexico. Ze vond er zelfs uit de jaren '80, maar helaas de rest lag nog steeds bij iemand die het ooit had geleend en nog steeds niet terug had gegeven! Misschien iets om op Facebook te delen! Gezocht Mexicomap van Sandra!

Maar alle gekheid op een stokje, of zoiets. Alles van Sandra kwam zeker van pas als leesvoer, dit om alles nog eens goed te begrijpen, wat de Engelstalige gids ons in de bus en bij alle stops onderweg had verteld. Daarnaast is de wifi in Mexico zo slecht, dat we soms echt van de aardbodem zijn verdwenen, mocht je ons willen bereiken. Sandra hoort zeker als eerste, waar wij volgende keer onze wereldreis heen laten gaan, zodat wij de documentatie dan wer graag weer doorlezen.

Op 10 januari gingen we, op de geboortedag van Ad zijn vader,  naar Chichen Itza, wat op het laagland van het schiereiland Yucatan ligt. 
En is dus tevens een van de grote archeologische wonderen van de wereld. 
Een busreis die ruim 300 kilometer en zeker 3,5 uur rijden was. Op de heen weg stopten we eerst op een plek, waar een soort adventure park was. Daar een mooie kleine Cenote en wat commerciele tentjes te zien. Natuurlijk een Maya in klederdracht die voor een TIP op de foto met ons ging. Dit gedaan en de man 200 pesos gegeven, dit is ongeveer12 euro. 

Busreis bracht ons daarna naar het stadje Valladolid. In dit stadje stonden de bekende liefdestoeltjes in het park ons al te verwelkomen. Dus fotomomenten en vele kussen later liepen we het parkje weer uit en bezochtigen de Catedraal de Dan Servacio. Een stop van ongeveer een half uur, dus na dat parkje en kerkje konden we de bus al weer in. 
Na een behoorlijke tijd te hebben gereden stopten we opnieuw om een plons te maken. Ditmaal in een Cenote die ruim 18 meter onder de grond was tot het wateroppervlak. Onder het water was deze volgens de borden nog eens 50 meter diep. Dus in ieder geval diep genoeg om twee blonde jongetjes in hun onderbroeken  van diverse plateaus te laten afspringen om een heerlijke verfrissing te krijgen op deze zeer warme dag. Een duik in onderbroek van ruim 4 meter hoog, zo het zoete bronwater in. Een uur lang hebben de kids zich hier vermaakt en wij ons met  alle fotomomenten en filmmateriaal. 

Na onze lange bus reis te hebben vervolgt, welke trouwens al om 7 uur  in de ochtend van start ging, werd een volgende stop gemaakt bij een restaurant. Hier kregen we eten en alles draaide om de bekende TIP. Dit keer echter in meervoud en zeker met hoofdletters en uitroeptekens!!!
TIPS, want je betaalde voor:  de bediening, voor de muziek, voor de dames in klederdracht, voor de dansers en zelfs voor de tafel. Gaf je geen geld, dan had je geen respect!
Nu wij gaven echt wel een Tip aan diverse mensen deze vakantie. Een goed restaurant en bediening krijgt een Tip, het kamermeisje of jongen om de zoveel dagen een behoorlijke Tip, wat dan weer resulteerd in een Maya, hond of andere creatie van handdoeken op ons bed.
En eind deze vakantie ook Humberto, onze avondkelner,die in 5 minuten al appelsap weet te krijgen voor ons, terwijl de eerste dagen dit ruim een half uur duurde, daar ze dat in de avond officieel niet serveren. Zeker gaat er een tip naar de mensen van de Trapeze, die elke dag aan de slag gaan met vele gasten, waaronder Timo om ze steeds beter te krijgen op de trapeze. 

Timo maakt nu al op 8 meter hoogte salto's naar beneden en het lukt ook al om alleen met zijn knieen er aan te hangen om daarna vervolgens met zijn hoofd naar beneden en zijn handen ook los te zwaaien. 

Maar deze TIPS.... dat vonden we echt niet normaal hoor! Zo commercieel en gewoon niet in vergelijking met de geleverde diensten. Nee, dus wij gaan liever met een servetje naar de wc, ipv duur voor die twee velletjes wc papier te betalen als TIP.

Na het eten hebben we de reis dus voortgezet met gelukkig nog geld op zak en dan maar geen respect te hebben voor de commercie en reden door naar de laatste stop: CHICHEN ITZA.

Er staan honderden bouwwerken op deze 1200 jaar oude, door een jungle omgeven, archeologische vindplaats. 
Het eigenlijke ontstaan van de stad genaamd Chichen gaat terug tot het jaar 435 na Christus. Na een periode onbewoond te zijn geweest, werd de stad herontdekt door de Itza's,  een Mayataal sprekende stam, die daar tot achter in de 18e eeuw gingen wonen. Toen de Tolteken vanuit Teotihuacan naar  het oosten migreerden, gingen beide stammen onder leiderschap van de grote leermeester Kukulcan zich samenvoegen. De twee culturen samen zorgden ervoor dat de stad opbloeide en de stad een leidende rol in de regio had als religieus, ceremonieel en cultureel centrum. In de elfde eeuw vertrok de leider Kukulcan en kwam de stad  tot verval en verloor de stad haar vele inwoners. Deze ontaarden zich, door duivelse rituelen uit te oefenen en er werden daardoor vele mensen geofferd.
Dit duurde tot de 16e eeuw en het weinige wat er nog van de beschaving over was kwam daarna onder de Spaanse overheersing.

Daar liepen we dan, vele uren later, eindelijk rond de klok van half 3 in de middag, tussen de ruines van Chichen Itza. Met een Engelstalige gids die ons meerdere kleren in onze handen liet klappen, waardoor je de akoestiek in de arena hoorde. Hij vertelde over een soort spel, welke werd gespeeld met een hoge ring, waar dan een soort bal door heen moest. Bij Playa del Carmen op het strand staat ook het beeld hiervan, zie eerder op de foto's.  Ook vertelde hij dat het nog steeds onduidelijk is wie uiteindelijk het leven verloor aan het eind van het spel. De winnende partij of de verliezende partij? Mocht het toch de winnende zijn dan was het voor hun juist een eer om in triompf hun leven te kunnen opofferen aan de goden. Dit alles word op verschillende stenen in diverse beelden af gebeeld op de diverse monumenten in Chichen Itza.

Later deze week wat research gedaan in het hotel bij enkele personeelleden. Die vertelden dat de bal alleen met de voeten, de heupen of de schouder mocht aangeraakt worden en niet met de handen. Waren de Maya's dan ook de eerste voetbalspelers?  

In de ruines van Chichen Itza is het verhaal echter niet meer helemaal compleet te vinden. Rijkelingen, machtstrijders en andere plunderaars, vooral uit andere werelddelen, hebben jammer genoeg vele stenen mee genomen als schatten en zich als hun eigendom toe geeigend. 

In Chichen Itza staat het meest indrukwekkende bouwwerk van Midden Amerika. De Piramide van Kukulcan, die van de Spanjaarden de bijnaam El Castillo heeft gekregen. 
Deze hoog oprijzende, negen terassentellende bouwwerk is in totaal 30 meter hoog en staat midden in een veld van dor gras.
Onder deze piramide staat een slangenhoofd afgebeeld. De Kukulan is niet alleen een piramide, maar ook een kalender van steen. Elk van de vier zijden heeft 91 treden. Met het boventeras erbij komt dat op totaal 365 treden, precies het aantal dagen in een jaar.
De piramide is nog steeds een vraagstuk voor archeologen en natuurwetenschappers, want het ontwerp getuigt van een kennis van de astronomie en de wiskunde,  die de kennis van huidige wetenschappers nog steeds overtreft. 
Zeker de moeite waard voor Sandra (van Curiosity World) om eens te gaan bezichtigen. Het liefst in de lente en de herfst en dan op het juiste tijdstip en dag!
 

De piramide is geologisch zo gestationeerd dat er twee keer per jaar, op de lente en de herfstnacht, vreemde schaduwen langs de noordelijke ballustrade beginnen te golven. Terwijl de namiddagzon daalt, begint de reusachtige schaduw van een slangenlijf van de trap te kronkelen, totdat die bij zijn gebeeldhouwde hoofd aankomt, aan de voet van de piramide. In de lente daalt de slang de trap af en in de herfst kruipt de illusie naar boven. 
De ober in ons restaurant heeft dit een keer in zijn hele leven gezien en hij is toch wel rond de 50 jaar. Precies het juiste tijdstip, dag en plaats, dat is al een mirakel op zich! 

Boven op de piramide staat dus een vierhoekige tempel. Deze werd eerst gebruikt om de goden te eren. Later na het vertrek van de leider Kukulcan vonden hier dus ook vele mensenoffers plaats. Men denkt dat de piramide ongeveer in het 830 na Christus werd gebouwd, echter onder de piramide staat een veel ouder bouwwerk, waar later de piramide is opgebouwd. De overblijfselen hiervan zijn niet direct zichtbaar en binnen in de piramide en het oude bouwwerk zijn twee binnenkamers. In de eerste kamer  ligt een Chac Mool, een Mayabeeld die een bord omhoog houdt, bedoeld om de harten op te vangen van de menselijke offers die bovenop de piramide werden gedaan en waar de mensenharten naar beneden werden gegooid. In de tweede kamer staat de troon van een rode jaguar, met ogen die groen schitteren.

In de loop van deze vakantie komen we steeds meer verschrikkelijkheden te weten over het land Mexico en zijn historie. Hoe de Maya's onderdrukt werden en als slaaf moesten werken voor de Spanjaarden. Over de talen van de Maya, waar ze van leefden en wat ze aten. Hoe het onbegrijpelijk is dat midden in de jungle op verschillende plaatsen enorme bouwwerken werden neergezet, zonder stenen of middelen hiervoor eigenlijk beschikbaar te hebben in de directe omgeving.te hebben. En dit zo precies te doen, dat het wetenschappelijk nog steeds onverklaarbaar is dat de kennis van toen nu nog steeds opnieuw door de huidige mens wordt ontdekt.....
Het vervolg van de Maya, de kalender en andere historische of culturele wetenswaardigheden volgt later, ik duik de zee weer in op zoek naar fosielen en mooie stenen voor Sandra, om haar verzameling stenen uit de hele wereld nog completer te maken. Oh ja, we moesten ook zand meenemen uit Mexico. Ga jij nog ergens heen dit jaar.....doe Sandra een plezier. Neem voor haar een schep zand mee en wat stenen uit jouw vakantieland.....Wie weet krijg jij dan ook van haar leesvoer mee voor jouw vakantieland. Kijk op http://www.curioityworld.nl voor meer info

En wij horen graag bij thuiskomst of wij ook echte schatten hebben verzameld, zo langs de stranden van Mexico.