VRIJHEID IN DINANT

Zo eerder, kwamen we vorige week bijna niemand tegen in de Belgische dorpjes op de maandag, zo druk en bruisend was deze maandag hier in Dinant. Alle eettentjes en bezienswaardigheden waren om 10 uur al open. Micah en ik bleven vandaag  in dit mooie oude rijke historische stadje een dagje de tourist uit hangen, met daarnaast ook aandacht voor de innerlijke mens. Heerlijke pizza en pannekoeken met ijs stonden op het menu vandaag.

We kregen verder maar liefst 4 stempels deze dag in ons pelgrimspaspoort. De eerste kregen we van Pater Bruno, de tweede van het VVV, waar we de stempel van de stad kregen. Daarna 1 in het Citadel en 1 van de Notre Dame, dan wel die van Dinant.

In de kerk staken we een kaarsje aan voor Merel, mijn schoondochter en vriendin van Kelvin. Deze moest vandaag voor de 1e keer afrijden voor haar rijexamen. En ja hoor, ook ons kaarsje deed werk met de vele andere kaarsjes die deze dag door anderen voor haar waren aangestoken. Gefeliciteerd Merel met je rijbewijs! Wie weet kan jij me straks ergens in Frankrijk ophalen met mijn auto!

De Beschermheilige van Dinant is Perpetuus, volgens de legende was Perpetuus de Bisschop van Tongeren-Maastricht in de zevende eeuw. Dinant was zijn lievelingsplek en waar hij vaak verbleef. Of hij daar geboren is is niet duidelijk. Verder is meneer Sax, de uitvinder van de saxofoon ook geboren in Dinant en overal in de stad, in het centrum, op de brug staan levensgrote saxofonen als kunstwerken. Tijd voor het museum hadden we helaas niet meer, maar ikkom vast nog eens terug in dit mooie stadje, wat ik zelfs nog mooier vond als Namur.

In Dinant zijn we opnieuw boven op een Citadel geweest. Echter hier konden we met de kabelbaan en een cabine naar boven. In 30 seconden waren we op de top. Dat is beter als te voet, want dan moet je 408 tredens behoorlijk klimmen om van het uitzicht te genieten en het museum te gaan bezoeken.

Het Citadel in Dinant heeft alle informatieborden en films in 4 talen uitgelegd. Fijn is dat, zodat Micah en ik alles op ons gemakje konden lezen en bekijken. Ook de rondleiding was in het Nederlands. Op de plaats waar tussen 1818 en 1821 onder het Hollands bewind het fort werd gebouwd, bevond zich al een versterkte burcht uit de 9e eeuw. De trap met de 408 treden werd in de rots gemaakt in 1577 en pas in 1954 werd de kabelbaan gebouwd.

Tijdens de 1e wereldoorlog is er veel gevochten rond Dinant. In Augustus 1914 vochten de Belgen en Nederlanders samen tegen de Duitsers. Er werden zelfs honden ingezet om bepaalde lasten als mitrailleurs te vervoeren. Het Belgische leger deed een beroep op het Franse leger om mee te gaan vechten. In deze oorlog vielen vele slachtoffers in de gevechten bij het Citadel, dit alles is in beeld en geluid terug te zien in het plaatselijke museum op de Citadel.

Na de Citadel nog even een stukje metde boot over de Maas gevaren naar het dorpje 5 kilometer verder op, zodat we al een beetje voorkennis hebben van de route van morgenochtend naar het dorpje Givet wat op Frans grondgebied ligt.

En dan heeft Micah weer een mijlpaal gehaald. Samen met mij vanaf Nederlandse bodem, door Belgie om te stoppen in Frankrijk. Een mooie afwisselende route die best zwaar voor hem was. Niet van alleen de bagage maar ook de klimpartijen, waar hij gelukkig niet bij viel. Hij was eerder bezorgt om mij, dan dat hij er een probleem mee had.

In totaal heeft hij 9 dagen dan gelopen en 2 rustdagen gehad. Hoewel we ook vandaag weer rond de 6 kilometer hebben gelopen. Dus in die 2 dagen liepen we nog 21 kilometer, wat gelijk aan ongeveer 1 etappe/afstand is die we elke dag liepen.

Morgen weet ik precies het aantal kilometer wat hij liep door mijn Garminhorloge en gps. Leuk dat je dan ook de routes heel gedetailleerd kan bekijken als je inzoomt. In ieder geval heeft hij nu ongeveer 163 kilometer zijn voeten flink laten bewegen, van en op het pad/route die we namen. 

En morgen dat wordt de finish voor Micah en voor mij het begin van een deel Frankrijk. Die finish van Micah wordt ondanks de vele kilometers morgen, ruim 24 kilometer, een makkie!  

Want onze Nederlandse Engel/Angele gaat ook richting Givet en neemt onze bagage weer heerlijk morgenochtend mee aan boord. Heerlijk toch om zo door vreemde, maar toch al wat vertrouwde mensen, onverwachts weer opnieuw geholpen te worden. Op het filmpje zie je ook hoe Joep naar ons zwaait vanaf de boot en wij vanaf de Citadel naar deze kapitein! 

En nu de pas herpakken voor mijn vervolg reis en de rest van de bagage dan terug met Ad naar Nederland a.s. woensdag. Nog 1 nachtjes hier bij de Abdij van Leffe slapen en dan morgen samen met Joep en Angele aan de Leffe in Frankrijk! En waar we dan dat laatste nachtje samen doorbrengen dat blijft voor Micah nog een verrassing!