IK NEEM EVEN PAUZE

Vandaag is het weer wat rustiger in mijn hoofd geworden. Ik weet echter niet of dit komt door de lading chips en chocolade die ik vandaag heb opgegeten of doordat ik alle praktische zaken heb geregeld rond mijn terugreis naar Nederland. Vanmorgen met Ad aan de telefoon gezeten en de tranen zijn vandaag weer opgedroogd en een kleine glimlach speelt weer rond mijn mondhoeken. En op één of andere manier komt nu de vermoeidheid tot uiting. Vooral in mijn gezicht zie ik dit!  Dikke ogen ( ook van het huilen)  rimpels ( ook van geen gezichtscrème gebruiken) en zwabberbenen zijn de tekens van deze dag hier in Mont-de-Marsan waar ik met de auto ben heen gebracht vanuit het kerkje vanmorgen. Samen met de vrijwilligster een treinticket geregeld voor de trein en een vliegticket vanaf Bordeaux.

Ja, morgen naar huis. Fijn weer in mijn eigen bed slapen, zonder bedwantsen en hopelijk ook zonder de vele chipskruimels van de jongens die de afgelopen 5 weken mijn bed hebben gebruikt als voorraadkast! 

Eerst nu de vele kilo's bagage uit mijn tas halen, daar ik het eten, de shampoo en andere spullen hier achterlaat voor andere pelgrims. En ik heb een ticket voor bagage van ten hoogstens 15 kilo!  BON CAMINO iedereen die nog onderweg is....  dus Toine en Lizzie, Fred, Noor, Gerwin, Kim, Albert, Joop, Philippe, Joe, Daniëlle en Alain. Wie weet zien we elkaar nog eens!