EVEN AFKICKEN EN RESETTEN

"Vier dagen loop ik in ieder geval met je mee", waren de woorden van Timo aan het begin van deze zomervakantie.

Door het Coronavirus liep alles opeens anders in de wereld, zo ook binnen ons gezin. Mijn geplande vertrek op 27 maart om de laatste 1100 km te gaan lopen door het Franse en Spaanselandschap werd helaas ingeruild en daarvoor kreeg ik terug een thuisisolatie met mijn gezin. Doordat Ad ook nog imunotherapie kreeg in juni en juli, besloten we ook om na het (her)open gaan van de scholen, Timo en Micah het thuisonderwijs te blijven aanbieden. Dit was vooral voor Timo een erge moeilijke periode, zeker nu zijn schoolvriendjes weer in juni weer naar school gingen en met elkaar konden spelen. Heftige maanden waren het voor ons allen. Mijn Nederlandse taal weer een beetje op lagere school niveau bijgespijkerd en flink wat hete discussies gevoerd met Timo.  Maar we bleven toch positief en hielden ons bij ons standpunt. Gezondheid voorop voor ons allemaal! Naast al het vele dweilen, soppen en onsmetten ging ik door met opruimen en het verkopen van mijn inboedel. Ook besloot ik om zakelijk te gaan stoppen met mijn FeelGood bedrijf aan huis.

En ja thuiszitten, niet bewegen en chocolade eten was niet echt wat mijn lichaam nodig had. Hoewel geestelijk gaf de chocolade me wel weer een troost tijdens deze heftige maanden. Doordat ik mijn wekelijkse oedeem behandeling vanaf maart niet meer kon volgen en in combinatie met weinig lichamelijk bewegen en de overgang ging mijn lichamelijke gesteldheid behoorlijk achteruit. 15 KILO ZWAARDER VANAF 3 oktober liet de weegschaal mij gisteren in cijfers zien. Hoewel ik de weegschaal daarvoor niet eens nodig had, want mijn benen en buik laten echt geen botjes meer zien en ook mijn kleding lieten sporen op mijn lichaam zien alsof ze opeens op 90 graden gewassen waren en dat dit de oorzaak was van wat meerdere rollen op mijn buik!

Dus het KUSTPAD Nederland wordt voor mij 'mijn reddingsboei " !  Opnieuw dikker gaan worden wil ik echt niet, ook niet door de lymfodeem en lipodeem of de chocolade! Dus weer mezelf uit zien te dagen, grenzen voorbij gaan en 10 KILO afvallen om conditie op peil weer te krijgen, is mijn streven deze 780 km wandeling door het gele zand van Nederland.

4 DAGEN gaat Timo in iedergeval mee, dus even uitrekenen hoever we samen kunnen komen als we in Sluis in Zeeuws Vlaanderen gaan beginnen....

2 Rugzakken inpakken en ditmaal toch wat extra spullen bij me naast alle kampeerspullen. Een Tarp en muskietennet om straks ook zonder tent buiten te kunnen slapen in Spanje, ging ook naast de tent er extra bij in de overvolle rugzak. Eerst maar in Nederland uit gaan proberen of dit iets voor mij kan zijn.

En toen sloeg de angst vorige week opnieuw toe...

Ik kreeg keelpijn, verhoging, loopneus en begon ook lichtjes te hoesten. Zo voorzichtig gedaan; vooral thuis maanden met het gezin doorgebracht,  mensen vermeden, thuisonderwijs, gehamsterd om niet naar de winkels steeds te moeten, mondkapjes gedragen en afstand gehouden. 

Ik besloot dus om niet afgelopen zondag al te gaan lopen, maar reed ik dus met de auto ipv naar Sluis, naar Rosmalen voor een Coronatest.

'Ontspannen, blijf ontspannen', waren de woorden van de hardwerkende vrouw die het dunne teststaafje steeds verder mijn neus in duwde. Nu ik kon pas weer opgelucht ademen toen ik maandagavond het verlossende telefoontje kreeg dat ik geen Covid 19 had, maar gewoon een griepje waarschijnlijk onder de leden had. 

Een week later dan toch op pad, samen met Timo opnieuw een avontuur tegemoet. Hoelang?

Zolang het veilig is, onderweg en thuis, want dit is wel een van de hoogste prioriteit tijdens deze wandeltocht langs de zee! En in iedergeval tot ik weer afgekickt ben van alle verkeerde suikers, weer zonder te hijgen de trap op loop en ook Timo weer even afgekickt is van zijn games op de pc. Al die maanden thuis zijn en achter de laptop verplicht voor school en uit verveling te gaan zitten heeft hem ook niet goed gedaan. Even samen afkicken, resetten en weer wat meer van elkaar kunnen verdragen deze dagen, dat wordt naast het fysieke ook weer een hele uitdaging voor ons beiden.

En vandaag dus vroeg uit ons bed om rond half 8 met de auto door Ad en Micah naar het in het Zeeuws Vlaanderen gelegen dorpje Sluis te worden gebracht. Een foto als bewijs bij het naambord van het dorpje, want de komende dagen zouden we waarschijnlijk alleen zandkorrels en water nog te zien krijgen.

En daar gingen  dan beginnen bij het beeld van 'van Dale' die in dit dorpje geboren is en de grondlegger is van de bekende 'Dikke van Dale' liepen we langs het water over een vestigingsdijkje langs de rood witte gemarkeerde paaltjes om opeens ook het bekende Saint Jacobsteken in het vizier te krijgen.

Vanuit Amsterdam begint ook hier naar Sluis langs de Nederlandse kust ook een Jacobswege. EVEN was er de verleiding om deze te gaan volgen richting België om zonder het kompas in plaats van naar het Noorden, naar het Zuiden te gaan lopen. Ook gingen we even van de route per ongeluk af en ja hoor ook daar opnieuw: DE JACOBSTRAAT.

Toch besluiten we om de dijk verder te gaan volgen, onze zere schouders te negeren en richting de Noordzee 11 km te gaan lopen. Ruim 8 km liepen we stevig door, rugzak opnieuw goed stellen en toen even rustig bijkomen en wat lunchen. En natuurlijk 2 euro in het jampotje gedaan om Zweedse wafels te kopen bij een huis op de route. Kunnen we deze koekjes in ieder geval morgen vroeg nuttigen als ontbijt.

Na 11 km kreeg Timo de smaak te pakken, zat de rugzak eindelijk goed en rook hij de zee, waardoor zijn energielevel opeens weer naar groen was gesprongen en hij het dus echt op een flink tempo ging zetten. Ruim 2,5 uur later vanaf het startpunt stonden we aan het begin van de zee en zagen we in de verte nog de Belgische kustplaats Knokke. Het werd uiteindelijk toch rechtsom langs natuurgebied het Zwin richting Kadzand om daar als echte strandlopers, heerlijk te gaan relaxen in het vernieuwde strandpaviljoen De Strandloper, vernoemd niet naar ons helaas, maar naar het vogeltje wat ook zo heet. Fristie nummer 2 voor de energie die nog hard nodig zou zijn, daar we nog zeker 6 km door het zand gaan lopen, voordat we de tent ergens neer gaan zetten. En natuurlijk ging Timo daar een dik uur zwemmen in de golven van de zee, om het zweet van het lopen weer van zijn lichaam af te spoelen, want het was mooi zonnig weer vandaag.

Vanuit het strandpaviljoen de Strandloper liepen we verder om 2,5 km verderop bij de volgende strandtent weer even onze tas af te doen. En natuurlijk wat te eten. Wij gaan op het einde van deze reis de beste strandtent laten winnen voor de Timo Award! Nog net voor 18.00 uur konden we bestellen van de goedkopere kaart, hoewel Timo en ook ik schrikken van deze prijzen. Een heerlijke pannenkoek met aardbeien als gezonde hap ging er door ons bij strandtentMoio gulzig in. toMaar helaas konden we niet blijven zitten en gingen we nog een klein half uurtje met onze andere schoenen aan over het strand lopen langs de vloedlijn. Wat een verademing mijn sandalen aan, want helaas een blaar op mijn hiel aan mijn linkervoet. En daar was gelukkig onze helpende hand van vandaag. Bij de boerderij achter de duinen konden we op het grasveldje de TARP en tent neerzetten en ook kregen we van de vriendelijke Duitse Julia en Frank en hun kinderen deze avond het nodige te eten. 4 eieren met witbrood en boter voor morgenochtend. Voor vanavond 2 worsten en 2 hamlappen van de BBQ. Timo vindt de mensen in Zeeland erg aardig overal. Behalve de prijzen, maar het eten van vanavond drukt gelukkig het budget weer van deze arme pelgrims.

Al met al een gezellige eerste wandeldag. Timo haalde vandaag zelfs een persoonlijk record van zijn gelopen en afgelegde kilometers. 19,2 km wist hij vandaag te volbrengen met een glimlach op zijn gezicht terwijl hij zijn boterham met worst en hamlap naar binnen gulzig werkt.

10 woorden van Timo die deze dag voor hem beschrijven: schouderpijn - honger - prijzig - zee - lopen -bramen - zwemmen - bbq - vriendelijke mensen - drama

Morgen ons vervolg.....