RUKWINDEN AAN TENT

Dit keer dus geen muziek van Blof onder mijn films van het KUSTPAD, maar een nummer van Jan Smit. Samen de wereld rond, nu Timo vindt het nu wel een beetje genoeg. " Normaal loop ik nog geen 100 meter op een dag thuis en maar een paar keer de trap op of af per dag. Nu loop ik wel 200x zo veel", zegt hij tegen voorbijgangers. Ook blijft hij trouwens, net als bij de fietsvakantie vorig jaar, tegen iedereen trouw 'hallo' zeggen, in het voorbijgaan. Nu en sommige mensen zijn dan wel heel nors in hun reactie. Het lijkt wel hoe verder we komen des te chagrijnige de mensen worden! Maar gelukkig niet allemaal en waren we vandaag toch van harte welkom op de minicamping Victoria in Oostkapelle. Daar zijn we na een korte 12 km te hebbben gelopen door de duinen en over de dijk naast de zee,  beland om de tent in de boomgaard neer te gaan zetten. 

4 DAGEN, ja hij heeft zich aan zijn woord gehouden. 4 DAGEN heeft hij het volgehouden, maar nu wordt hij toch echt moe. Eerlijk gezegd ben ik ook op het eind of zelfs tussendoor kapot van het vele klimmen door de duinen, de wind die ons soms bijna van de dijk laat waaien en helaas vandaag ook weer wat regen. Vandaar vandaag maar 12 kilometer gelopen en zijn we iets van de route afgeweken om naar Ooskapelle te gaan voor de overnachting. Morgen lopen we verder als de tent weer in de tas zit. Wel te hopen dat deze niet door de vele wind vanacht niet wegwaait. Je kan echt voelen dat we de bocht weer hebben genomen vandaag van dit Zeeuwse eiland. De wind rukt met alle kracht steeds aan de haringen en ik ben bang dat ik door de vele wind vanacht geen oog dicht ga doen. 

Morgen lopen we door richting het laatste stukje van dit eiland, naar het dorpje Vrouwenpolder om dan hopelijk te gaan genieten van het steeds beloofde mooie warme weer. Om over de brug en langs Neeltje Jans te lopen naar het volgende eiland om naar Burg Haamstede te gaan wordt nog wel een dingetje. De afstand die hij dan moet afleggen is over het asfalt van het fiets en wandelgedeelte. En tussendoor kan je niet zeggen dat je wilt stoppen. En er zijn werkzaamheden aan de railing, dus echt deze vastpakken om niet van de brug te worden geblazen gaat ook niet lukken.

Ondanks dat hij moe is, wist hij door de Zeeuwse bolus die als avondeten werd geconsumeerd, zijn energielevel weer op peil te krijgen om nog een uurtje trampoline te springen en daar heerlijk op te relaxen. Ja, morgen weer verder het laatste stukje van dit eiland......hopen dat we wel een slaapplekje weer vinden. Maar tot nu toe is het nog steeds wel gelukt, zo ook het karretje die rijdt nog steeds op rolletjes......