DIVERSITEIT AAN SLAAPMAATJES

Wanneer je aan het woord Camino een andere beschrijving geeft dan krijg je op het internet naar voren tijdensde zoekopdracht, woorden als wegeltje,gang, baan, weg, straat, stoep, pad, weg. Camino vorm van Caminar wat weer wandelen, lopen, slenteren, kuieren en rondslenteren oplevert.

Nu dan ben ik zo de afgelopen weken behoorlijk goed bezig geweest, zo op deze Camino!

Terwijl ik deze blog schrijf is het al een paar dagen weer verder in tijd. Ja ik loop even achter met het online zetten van mijn blog, daar ik lange afstanden loop, elke dag nog steeds opnieuw en door slecht bereik van 4 G netwerk of Wifi is het niet mogelijk geweest om te uploaden. Daarnaast is het zo warm steeds, dat ik soms zo uitgeput ben, dat ik de knop van mijn tablet die dag niet eens meer weet te vinden om aan te zetten. Daarnaast kom ik ook steeds op erge leuke onverwachtse slaapplekjes, waar vaak het biertje klaar wordt gezet, wanneer ik mijn rugzak van mijn bezweete rug afdoet.  

In Savieres, het slaapplekje met de molen in de tuin, kreeg ik een heerlijk diner opgediend met onder andere kip, rijst en salade bij Lucette. Een vrouw van in de 80 jaar die al vele jaren pelgrims in haar huis opvang. Zo ook mij en Lies. Eerder aten en sliepen Lies en ik op deze Camino al samen in één huis in Sezanne op de molenstraat.

In Savieres hadden we diner, ontbijt en deelden we zelfs het 2 persoonsbed met elkaar! Ja ook dat is iets typisch van deze Camino opweg naar Santiago in Frankrijk. Nog niet eerder heb ik deze ervaring opgedaan tijdens het lopen van een lange afstandswandeling. In Nederland tijdens het Pieterpad lopen, wat ook een behoorlijke lange afstandswandeling is, sliep ik op unieke plekjes met vriendin Nan. Maar met een vreemd iemand die je net 2 dagen geleden heb ontmoet en al met al 10 uur misschien mee heb rondgeslenterd, gekuierd, gewandeld, wat heb gegeten,om daar opeens samen in één bed je slaapgewoontes mee te gaan delen, is toch wel een hele aparte ervaring.

Zegt Ad dat ik snurk? Nu daar merken mijn slaapmaatjes tot nu toe niets van! Zo slaap ik dus ook soms samen met onverwachts vreemden in een stapelbed, o.a. in het hotel in Reims de eerste nacht. Een amerikaanse uit Californie die haar laatste nacht daar verbleef lag toen onverwachts in het bovenste bed toen ik de kamer binnen kwam, na het zien van de mooie lichtshow op de Catherdraal de Notre Dame.

Deze nacht in Savieres, sloop ik in het donker in de nacht naar de wc en bij terugkomst bij het bed, zocht ik mijn weg er weer in. Wat schrok Lies en ook ik toen ik plotseling haar voet beet pakte. Nee, ik moest toch echt een stukje verder door schuivelen.

Vanuit Savieres vertrok ik na een goede nachtrust samen met Belgische Lies op onze Camino richting Troyes. Een goede etappe van ruim 25 kilometer, welk voornamelijk heerlijk vlak was en langs het kanaal liep. Naast elkaar liepen we het eerste stuk, daarna achter elkaar en uit eindelijk liepen we weer gescheiden van elkaar, op onze iedere eigen Camino richting Troyes.

Vele wandelaars en fietsers kwam ik tegen. Zo uitgestorven de paden voorheen waren, zo druk is het pad langs het kanaal met heel veel aktieve mensen, die profiteerden van het vlakke landschap. Geen heuvels of bergen waar je tegen op moet klimmen, zoals ik eerder moest doen. Nee, dit heerlijke, vlakke, platte landschap dat is wel even heerlijk om te lopen en om in rond te zwerven. Zeker met opnieuw de zon van deze dag, zo op mijn Camino.

Uiteindelijk kwam ik aan in de stad Troyes. En wat was dit een verrassing! Het leek of ik terug in de tijd belandde. Of deze Camino me terug had gebracht in de tijd van het Wild Westen. Het is dat ik door de vele moderne voetgangersstoplichten wist dat dit niet het geval was, maar wat een mooie oude binnenstad. Vol met unieke houten huizen, restaurants en bezienswaardigheden. Ja, het was maar goed dat ik hier een extra dagje zou gaan blijven, tenslotte liep ik alweer 7 dagen na mijn rustdagen in Reims te hebben gehad.

Rond 18.00 uur voor de Catherdraal zag ik ook Lies weer. Op de ontmoetingsplek daar zouden we opgehaald worden voor ons gezamenlijk overnachtingsadres. Later op deze avond sliepen Lies en ik opnieuw op één kamer, maar dit keer met in iedere hoek van de kamer een heerlijk 1 persoonsbed. En natuurlijk ging ik ook deze avond niet zonder lege maag naar bed. Bij Daniel en Nadége kregen we een 4 gangen diner die vol was met vitamines, eiwitten en koolhydraten om de vele verbrande calorieen tijden deze vele afgelegde kilometers weer eens aan te vullen. En de wifi was zo goed dat ik als eerste de vele filmpjes ging monteren, zodat ik die later met de blog online kon zetten.

En dat is dus vandaag, alweer wat enkele dagen later, na mijn vertrek en afscheid van Lies. Het is nog vroeg in de morgen, rond de klok van 7 uur, terwijl ik dit verhaal schrijf op de bank in een appartement waar ik vanacht onverwachts heb geslapen.

Bij Antje......een ervaren caminoloopster die dit appartement had gehuurd voor 2 nachtjes. En ook met haar heb ik gisteren geslapen in 2 aparte slaapkamers in een Gite en nu dus hier in het appartement. Morgen met Fred iets gehuurd op mijn weg naar het volgende dorpje. Ja op deze Camino is het komen en gaan..... opnieuw ontmoeten, samen eten en soms dus ook samen slapen. 

Maar 1 ding hebben we echt allemaal gemeen....... Na de intensieve wandeltochten, vooral nu na het vele klimmen deze etappes willen we maar 2 dingen.....eten en dan slapen!