SD KAART VOL MET ONTMOETINGEN ONDERWEG

Vandaag een vrije dag! Noodgedwongen ook wel een beetje! Want van mijn hiel was een stuk vel eraf en ook mijn lichaam protesteerde al hard vanmorgen. Mijn benen waren het er niet mee eens toen ik vanmorgen het kleine stukje vanuit mijn bed naar de douche wilde lopen. Wat een kuit pijn! Toch had ik geen last gehad van mijn knie gisteren zo met het klimmen. Zou die dan ook sterker toch gaan worden, want voorheen deed deze wel zeer!

In ieder geval ik had juist gisteren zo ver gelopen, daar ik vorige week, deze maandag en dinsdag avond had geboekt bij de zusters van Saint Francois om te slapen. Daar ik onverwachts bij de Nederlanders Joyce en Eric in hun B&B Dans la Creuse een extra dagje was gebleven, moest ik wel doorlopen daar anders ik geen twee dagen kon blijven in Limoges. Want woensdag was er namelijk geen plaats meer om daar te slapen, dus het doorschuiven van de overnachtingen en daardoor minder kilometers hoeven te maken was gisteren echt geen optie geweest.

Maar vandaag dus vrij.....Toch duurde het lang voordat ik daar van echt kon genieten. Om 9 uur zat ik nog steeds even met tranen in mijn ogen mijn ontbijt op te eten. Wat voelde ik me alleen, terwijl ik toch echt in Gods huis had geslapen vanacht! 

Maar om 11 uur ging ik dan toch op pad. Eerst naar de Kathedraal Saint-Etiene om daar met verbijsterende open mond deze tebewonderen. Wat een mooie glas in loodramen en hoe groot onverwachts ook groot van binnen. Bijna geen bezoekers waren er in de Kathedraal en ergens op de achtergrond hoorde ik een bezem vegen. Dat betekende dat, naast de zwerver bij de ingang, er nog iemand hard bezig was om zijn geld te verdienen die dag. En zo begon mijn dag om 11 uur met mijn eerste spontane ontmoeting met het Franse volk. 

Opnieuw mocht ik net als in Maastricht achter de gesloten deuren komen. Hier mocht ik mijn naam schrijven in een groot register en daarna kreeg ik van Jules een stempel van deze kathedraal in mijn paspoort. Nu Eric en Joyce willen ook zo'n grote stempel voor hun B&B dat weet ik zeker! Want zij zijn nog steeds op zoek naar een adres die, in plaats van de kleine stempel die ze nu kregen in hun brievenbus met het embleem van hun B&B Dans la Creuse, een stempel voor hun kan fabriceren in groot formaat. Ja en liefst zo groot dat hij natuurlijk goed opvalt in zo'n pelgrimspaspoort! Dus mocht iemand nog tips hebben, laat het mij maar weten, dan stuur ik deze aan hun door! 

Met een super grote stempel, die dus twee vakjes van mijn paspoort in beslag nam, vervolgde ik mijn weg. Om even later de volgende kerk Saint Pierre in te gaan. Veel kleiner, maar echt ook indrukwekkend. Juist het contrast van de donkere kerk, de reusachtige zuilen staken mysterieus af tegen de kleurrijke glas in lood ramen, waarin vele heiligen in de mooie schilderingen in het glas werden belicht door de zon. Uiteindelijk ging ik weer na vele foto's te hebben genomen op pad door de oude stadskern in Limoges. 

In vele opzichten lijkt de oude binnenstad ook op Troyes, met één verschil dat de houten huizen in Troyes nog dichter en schever bij elkaar staan. Het qua verkeer, voor de voetganger in Troyes, meer veiliger is om aan de overkant van de straat te komen. In Limoges is nieg echt duidelijk wanneer de stoplichten op groen gaan springen. En soms staat het stoplicht zo ver weg, dat je niet weet of de tussenliggende zebra's ook voor dat stoplicht geld. Nee, dan is dit in Troyes beter geregeld!

Gisteren toen ik Limoges binnen kwam, kwam ik waarschijnlijk door de voorstad binnen. Hier zag ik vele sigaretten peuken liggen op straat, geen goede reclame voor de burgermeester! Maar ja, de meeste toeristen komen de stad in per trein op een schitterend historisch treinsstation of met de auto om naar de oude stad te gaan. Ja en dan zie je door de snelheid waarschijnlijk al die peuken zo op straat niet!

Vandaag in de oude binnenstad, zag ik gelukkig een andere kant van Limoges. Vriendelijke mensen die mij te woord wilden staan. Mij iets meer vertelden over de politiek in Frankrijk en ook de invloed daarvan op de 'gewone inwoner' van Frankrijk. In de tattoo & piercing ruimte van Art d'Corps kon ik gelukkig,  door mijn methylfenidaat die ik die ochtend in had genomen, de impuls onderdrukken om de winkel te gaan verlaten met een tattoo, zo op mijn Camino! In ieder geval hadden de mannen daar genoeg talent om een eventuele 'First Kiss' van de schilder Bouguereau te kunnen maken in de toekomst! Want, wat hadden ze een mooie plafond ook in hun shop. Nu daar zou ik uren naar kunnen kijken, terwijl ik de pijn ondergaat van het tattoeëren!

Een hele andere grafeer kunst, wat tevens veel minder pijnlijk is, is die van Clementine en haar vader Jean-Pierre Maury. Sinds één maand heeft zij haar eigen winkel en atletier in de oude stadskern en bekende straatje Rue de la Boucherie. Hier liet zij mij zien hoe ze de vele porcelaine koppen en schotels van de oorspronkelijke witte kleur deed veranderen in opvallende kleurijke serviezen met strakke lijnen. Haar vader Jean-Pierre had een hele andere stijl. Zijn werk leek op het werk van de bloemen en planten van de Nederlandse Marjorlijn Bastin of ons bekende Delfs Blauw! Ook hier ging ik na enige tijd zonder impuls aankoop de deur uit, want servies meedragen is denk ik net zo zwaar als de pot honing eerder!

Wat kan je toch een hoop doen op een vrije dag.

Leuk voor mij, maar ook voor andere toeristen en zeker voor kinderen is een bezoekje aan het L'AouArium. Een onderwaterwereld in het hartje van Limoges, middenin een bunker op de hoek van een druk verkeersplein en tegenover het gemeentehuis, aan de Boulevard Gambetta en Louis-Blanc. Opnieuw lieten mensen die daar werken mij zien hoe de vissen leefden. Ik dacht zelfs dat er een grote vis het graadje legde, want hij lag op zijn rug flink te happen boven water naar adem.

Dus ik hollen naar de kassa, en personeel achter mij aan.... Wat blijkt, dit soort vis doet dit vaker. Niets aan de hand. Toch voelde ik mezelf een beetje verbonden met de vis, zeker na gisteren. Moet niet gekker worden op mijn vrije dag. Zit ik me nu te identificeren met een vis uit dit grote Aquarium? Toch wel, want soms tijdens lopen doe ik ook van die bewegingen maken met mijn mond, en soms ook op de film zag ik dit later dan. Ik maak dan van die stuiptrekkingen om genoeg zuurstof te hebben om de klim te kunnen maken onderweg tijdens het lopen, net zoals die vis dat daar deed!

In ieder geval deze pelgrim mocht ook hier net als in het kasteel gratis naar binnen, dus zo haal ik wel de eindstreep met mijn budget van maximaal 40 euro te besteden per dag en kan ik toch nog heel wat ondernemen zo op mijn Camino! En ik heb net uitgerekend dat ik ongeveer nog 492 kilometer moet gaan lopen naar Saint Jean Pied Du Port, vanaf morgen bij vertrek uit Limoges!

Na nog een rondje de botanische tuin, achter de Kathedraal, te hebben gelopen en even later zittend op een bankje daar mijn volgende overnachtingen te hebben geregeld, ging ik ook even met mijn moeder en de kids telefoneren. Daarna hoorde ik de vrolijke klanken vanuit de richting van de Kathedraal komen. Was het orgel aan het spelen? Ik er natuurlijk opaf!

En zo eindigde mijn dag, voordat ik naar het huis van de zuster ging om te gaan eten en mijn blogs te schrijven, opnieuw met een muzikale afsluiting van deze film. De op de 'Cornemuse' spelende Bertrand Clement en Christian Chabrier lieten mij genieten van hun muzikale talent op de doedelzak. Ruim 15 jaar spelen zij als amateur met elkaar. En niets mooiers is dat zo om samen te doen bij het water in het parkje in de schaduw achter de Kathedraal. Deze doedelzakspelers maakten deze dag helemaal weer met een goed einde 'af' voor mij!

De hele dag ontmoette ik op dus op diverse plaatsen mensen die een verhaal aan mij te vertellen hadden of mij hun kunsten wilden laten zien. En hoe leuk is dat, dat ook dit opnieuw mag worden gedeeld door mijn Youtube kanaal en blog! Ik krijg steeds meer volgers zo onderweg naar Spanje. Ik heb zelfs al weer 1 abonnee gekregen op mijn YouTube kanaal Santiago de Compostela de Gabriella......

Ik zou het leuk vinden als iedereen die mijn volgt even op de knop abonneren drukt, zodat ik wat meer mensen daar heb staan, nu namelijk maar 4 stuks, en daardoor wat hoger in YouTube komt. Het kost niets, alleen maar even tijd om op de knop te drukken op mijn kanaal en je kan zelfs aangeven of je een mailtje wilt krijgen als ik iets online hebt gezet van een video.Trouwens dit kan ook op mijn reislog. Je kan daar je email achterlaten en per mail weet je dan als ik iets weer online hebt gezet. 

Mijn man was vandaag trouwens er snel bij met een reactie te geven, hij wilde trouwe lezeres Willy namelijk eens een keer voor zijn! In iedergeval ik lees altijd iedereen zijn reactie en ben jullie zeker na gisteren weer dankbaar als jullie mij even aanmoedigen om morgen weer met goede moet door te lopen, ondanks dus een kapotte hiel!

Ik denk trouwens dat ik 2 filmpjes ga maken over deze vrije dag, want al die ontmoetingen waren zeker het filmen waard. Ik moet zelfs opeens morgen eerst op pad om een nieuwe sd kaart te gaan kopen. Deze is namelijk in 2 weken al volgeschreven met opnieuw 100 GB filmmateriaal! En ik wil wel steeds nog kunnen foto's en films maken zo onderweg. Dus mocht je abonnee worden, let op je krijgt twee verschillende films over Limoges, wanneer die weer zijn gemaakt en geuploaded vanacht, zo op mijn weg naar Santiago de Compostela!