JA NOG STEEDS!

Wat was het een gezellige dag vandaag, zo met de andere pelgrims. Ondanks dat Philip en ik pas rond twee uur in de nacht de slaap konden vatten, vanwege het muzikale (duo, of toch trio) in de andere bedden, waren we opnieuw rond de klok van kwart over 7 al aan het ontbijt. Albert en ik gaan weer vandaag verder op pad, naar het 24 kilometer verder gelegen dorpje Périgueux. Ongeveer 6 uur zouden we vandaag onderweg zijn. Met twee flinke klimpartijen om daarna bijna loodrecht de berg weer af te dalen.

Gedurende deze etappe sloot de Duitse Philip ook bij ons aan. Zo druk wij zijn met onze ADHD, zo rustig blijft Albert onder alles. Hoewel hij toch wel steeds enthousiaster wordt onderweg, wanneer hij erachter komt dat het filmpje van gisteren ook in Friesland  onder de aandacht komt van menig Friesenaren. Vandaar de muziek van dit filmpje van deze dag, speciaal voor de Friese bevolking!

Ook na vele kilometers al door Nederland, Belgie en Frankrijk te hebben gelopen, ontdek je toch nog steeds nieuwe dingen op de Camino. Niet alleen vanuit je zelf, maar ook helpen we elkaar.

Zo kregen wij van Philip vandaag de gouden tip. Net voordat we bij onze eindbestemming kwamen, doken daarom Albert en ik de supermarkt in. Wanneer deze tip namelijk werkt, dan is het een goedkope oplossing en hebben we geen natte schoenen meer. Ik had namelijk de overschoenen, ik weet niet meer hoe het heet, die ik van Nan eerder op het Pieterpad had gekregen, niet bij me. Nu daar vanmorgen mijn schoenen nog steeds wat vochtig waren van de vele regen van gisteren, moet er toch hiervoor wel een oplossing komen. Vandaag zou het droog blijven, maar ook morgen, dinsdag en woensdag zelfs ook, gaat het opnieuw regenen, regenen en nog eens regenen! Even eerst langs de schappen met shampoo en de chocolade en cous cous, om daarna alle twee, Albert en ik, ieder een rol keukenfolie uit het schap te pakken. Morgen flink onze schoenen inpakken en broekeinde of sokken. Wie weet houden we het dan toch in onze schoenen wat droger.

Verder was Albert verrast gisteren dat hij aan de 1 jaar oude rugzak ook een fluitje had zitten, die verwerkt zat in zijn gesp. Nu vandaag kwam hij goed van pas. Af en toe naar elkaar fluiten als we elkaar niet meer zagen, zowel in het bos als in de grote supermarkt. De mensen daar moesten wel gedacht hebben! Verder leerde hij een printscreen maken met zijn telefoon en zijn locatie te delen via Whats app. Nu maar hopen dat de achterban niet denkt dat hij er al bijna is, want zo met elkaar lopen is best gezellig hoor!

Ruim 1775 kilometer heb ik er ondertussen al op zitten. En ongeveer nog net geen 400 kilometer moet ik nog lopen tot Saint Jean Pied du Port. Zolang de temperaturr zo blijft en niet te veel regen en klimpartijen, dan gaat dit me lukken nog voor de herstvakantie van de kinderen. 

Verder kwam ik erachter dat in Frankrijk men eerder Bon Route zegt als Bon Camino! Ook leer ik al enige dagen van Danielle en Alain het pelgrimslied van Compostela. Ik heb nu ook zelfs de vertaling gevonden in het Nederlands en de muzieknoten erbij, waardoor het wat gemakkelijker wordt om dit te leren. Morgen ga ik hier meer over vertellen.

En ja mijn hoogtepunt van vandaag is natuurlijk dat ik vandaag 10 jaar getrouwd ben met mijn lieve man Ad. Jammer dat we niet dit samen konden vieren, maar met Albert heb ik daarom eens even behoorlijk eiwitten op in de vorm van een cuichetaart als lunch en later met Philip een hiertje bij avondeten als toost op ons Ad. 

Timo had heerlijke hartjes en vlindersnoepjes gekocht voor pappa en belde vanmiddag enthousiast op vanaf huis dat 'operatietrouwdag' was gelukt. Bos bloemen laten bezorgen thuis vanuit Frankrijk en even videobellen in de avond met mijn gezin, laten mij vandaag nog meer stralen. Ja, ik ook nog steeds......ook al ben ik even weggelopen...... Maar je weet het Ad...... nog steeds!

Maar dan moeten die mannen natuurlijk mij niet zo'n steile berg af duwen met zo'n kar! Ik ben benieuwd wat morgen weer onderweg gaat gebeuren. In ieder geval zullen we opvallen zo met kar, keukenfolie om de schoenen en een rookwolk van Philip. 

Aaaahhhhh nu snap ik waarom het vanmorgen buiten zo mistig was toen we uit bed kwamen. Philip had namelijk heel de nacht buiten staan roken, daar hij niet kon slapen van het vele gesnurk!