KUNST, RELIGIE EN HET HOOGTEPUNT

Vroeg uit de veren vanmorgen, want de tocht Sittard-Valkenburg stond vandaag op het programma. Direct vanuit onze slaapplaats, het appartement 69 in de Putstraat in Sittard, liepen we al om 07:15uur de Kollenberg op. Onze eerste serieuze klim van vandaag.

De Kollenberg staat bekend om de 7 voetvallen , de Sint Rosa processie en Krombroodjes rapen. Langs de weg de heuvel op staan 7 kapelletjes aan de zijkant. In elk kapelletje is het leven van Jezus afgebeeld. O.a. de martelingen van Jezus en  het kruisigen van Jezus. Het leven van Jezus (de zeven voetvallen) wordt boven op de Kollenberg met de grote kapel, in het midden gelegen op de berg,  van de heilige Rosa afgerond. De heilige Rosa is de stadspatrones van Sittard, die het volk beschermde tegen een epidemie van de pest. Op de Kollenberg staan daarnaast nog meer oude tradities elk jaar centraal. Het krombroodrapen. Tijdens halfvasten worden duizenden halfmaanvormige broodjes vanaf de heuvel naar beneden gegooid,  naar de vangende menigte die daar in een grote rij verzameld zijn op het klimmende pad van de kollenberg, vlakbij de groeve.

Vanuit de Kollenberg liepen we verder het Limburgs plateau. Een landschap wat veel hoger gelegen is dan de rest van de gebieden die we in Nederland hebben, maar ook hebben bewandeld zo door alle provincien tijdens deze Pieterpad tocht.  We liepen heerlijk in de zon en eerst uit de wind, doordat het wandelpad tussen twee heuvels lag. Dit noemen ze hier Grubben wegen. Dit zijn holle wegen metvaan weerszijden steil oplopende wanden.

Ook vandaag dus vele kruisen en kapellen onderweg gepasseerd. Naast de kapellen staan ook vaak Lindebomen, die de heilige boom is. Er zijn allerlei soorten kruizen.. Hagel Kruisen die de beplanting moest beschermen op het land tegen onweer en hagel.  Missie kruisen als herrinnering aan een missionaris en devotiekruisen met daarop een tekst of een gebed.

Zo lopend werden we ook verrast met vele poezie langs het landschap. Ook opnieuw de kunstwerken van uit houtgesneden dassen, uilen sierden het landschap. Heel mooi was het grote kunstwerk, bij het begin van het dorpje Groot Haasdal. De paashaas komende week is er niets bij. Voor de kasteelhoeve Bockhof, aan de weg staat opnieuw een levensgroot kunstwerk van een haas, uit hout gesneden. 

Net daarvoor ligt trouwens het hoogste punt van het Pieterpad op 130 meter hoogte. En ik maar denken dat dat juist het eindpunt was, de mergelgroeve op de Sint Pietersberg in Maastricht. Dus ik hoef me geen zorgen te gaan maken over de klim van morgen, want de grootste klimpartij hebben we vandaag al gehad.

Naast alle kunstwerken was ook hetvdorpje Terstraten zeker de moeite waard. Diverse boerderijen in allerlei bouwstijlen tekenen dit dorp. Daarnaast mooie heuvelachtige tuinen, gesierd met vele bomen die nu ook mooi in bloesem staan. Beekjes heel smal die door het dorpje heen stromen, geven mij het gevoel dat ik hier wel zou willen wonen als de kids groot zijn. Een groene omgeving waar de rust duidelijk nog zichtbaar en voelbaar is.

Uiteindelijk na vele kilometers zo in dit heuvelachtige landschap kwamen wij al vroeg aan deze middag, rond drie uur, bij een leuke villa in Strabeek, net buiten het centrum van Valkenburg. Straks gaan we weer op pad, lopend naar het centrum om een hapje te eten. Spierpijn is minder, maar de snelheid van het lopen is wel een stuk minder geworden. Na vandaag hebben we als we vanavond in bed liggen in ieder geval al ruim 98 km. gelopen in 4 dagen. Valkenburg we komen eraan, zet het eten maar op tafel!