ZERE KUITEN EN BOVENBENEN

Toch wel wat zere schouders en kuiten deze dag gekregen, maar dat kan ook niet anders! We hebben nu in drie dagen al ruim 71 km. gelopen op Nederlands en Duits grondgebied.

Vandaag ook veel op het grensgebied gelopen en wat Duitse dorpjes bezocht. Ook zijn we op het smalste stukje van Nederland geweest. Vlak voor dat je bij Isenbruch op Duitse bodem loopt kan je als je goed kijkt vanaf de Nederlandse kant, zo naar de andere kant van Nederland kijken. Hoewel, als wij het in loodrechte lijn moeten lopen, dan zijn we toch nog een goed uur onderweg. Het smalste stukje van Nederland is 6,7 km. breed.

Vele kapelletjes, kruisbeelden, kastelen en Romeinse vonsten brachten ook hier in deze wandeling een afwisselend geheel. Onderweg kwamen we ook Mergellandschapen tegen. Dit Limburgse schaap is te herkennen aan zijn lange haren die ongekruld zijn en een smalle hoornloze kop. Bijna was deze schaap uitgestorven, maar door de inzet van particulieren en de Stichting Zeldzame Huisdieren zijn ze nu nog steeds onderweg te bewonderen rond de Bemelerberg. Wisten jullie dat schapen onder huisdieren vallen?

Een ander dierenras, welke we onverwachts hier in de Limburgse vlaktes en bossen tegen kunnen komen zijn de wolven. Nog niet gezien, maar wie weet vanaf morgen op weg naar Valkenburg. Tenslotte beginnen we dan aan een uitdagende tocht! Heuveltje op, heuveltje af. Bergje op, bergje af. En aangezien vandaag er al een strak blauwe lucht te zien was, het zonnetje de hele dag scheen, beloofd het morgen en woensdag ook een pittige en hete tocht voor ons te worden. Van de 7 graden temperatuur gisteren, gingen we vandaag in Sittard al naar 17 graden. Mijn winterjas, zal ikmorgen maar om mijn middel knopen, want in mijn nieuwe kleine tas past hij helaas niet. Morgen beloofd het boven de 20 graden te worden, dus flink zweten zo berg opwaarts. 

Weer nieuwe plaatsen erbij geleerd, zoals Echt, Slek,Heide, Susteren, Isenburcht, Nieuwstadt, Millen en uiteindelijk na 24 km na Montfort de stad Sittard. Opnieuw is het verrassend hoe je wandelend een grote stad binnen kan komen. Vanuit het bos, het polderlandschap staken we maar 1 keer een weg over om daar langs de Geleen beek door het gras en tussen de huizen door naar het hart van Sittard te lopen.

Door de winkelstraten, over de gezellige markt met eetgelegenheden, kerken en andere monumentale gebouwen liepen we door naar de Putstraat waar we deze avond zouden overnachten in een appartement, dicht bij de markt en op de route van het Pieterpad naar de Kollenberg.

Mooi was er dat in het appartement een wasmachine stond, want ik begon vandaag toch wel een beetje te ruiken. Minder was het, dat er geen wc papier was, daar steeds in de bosjes onderweg je ook wel eens uitgebreid eens lekker op een wc wilt zitten voor het hoog nodige. Nu na een opfrissing, het centrum in om een hapje te gaan eten. Daarna filmpje kijken en morgen vroeg op pad om weer 24 km te gaan wandelen richting Valkenburg. Hopelijk is na een goede nachtrust, de spierpijn in mijn kuiten en bij Nan haar bovenbenen wat minder geworden om de klimpartijen te gaan overleven!