SYLVIE HAAR VERHAAL

Je me suis arrêté au bout de trois jours dans un gîte où les gens étaient très catholiques et où la dame m'a parlé de Marie, la Vierge miraculeuse qui est apparue à Paris et qui a voulu qu'on fabrique la médaille miraculeuse. Elle m'a tout expliqué, elle m'en a offert une et m'a dit « quand tu seras en difficulté, tu prieras Marie. »

Met behulp van Google translate vertelde Sylvie vol passie en overtuigingen haar verhaal. Het had die avond indruk op mij gemaakt, dat ik zelfs over Sylvie droomde die nacht. 

Het verhaal van Sylvie via Google translate: 

"Na drie dagen onderweg op mijn Camino stopte ik in een gîte waar de mensen heel katholiek waren. De vrouw des huizes vertelde mij over Maria, de Wonderbaarlijke Maagd, die in Parijs verschenen zou zijn en gevraagd had om een wonderbaarlijke Medaille te laten maken. De vrouw legde me alles uit, gaf mij zelfs een medaille cadeau en zei tegen mij: “Wanneer je het moeilijk hebt, bid dan tot Maria.”

"Daarna, terwijl ik onderweg liep, zag ik overal een “M”. De letter M kwam steeds opnieuw op mijn pad. Eerst dacht ik dat het een boodschap voor mij was: “Sylvie, heb lief.” Het werkwoord liefhebben. Dus begon ik me af te vragen of ik misschien niet genoeg van andere mensen hield… of misschien niet genoeg van mezelf. Maar later begreep ik dat die M eigenlijk voor Maria stond."

"Daarna sliep ik op veel plaatsen, waar beelden van Maria stonden. In het bos vroeg ik haar om hulp en daar vond ik zelfs een Mariabeeldje. Later, op de Meseta, waar het verschrikkelijk heet was, bad ik steeds opnieuw tot Maria. Ik bleef maar bidden om een beetje wind… en uiteindelijk kwam de wind ook echt."

"Ik hou van Maria!"

"Op een dag had ik in een kerk ook een klein briefje getrokken met daarop de boodschap: “Jouw aankomst zal groots zijn.”
En toen ik aankwam in Finisterre, moet je weten dat Tatiana en Jean, twee meisjes, express langzamer waren gaan lopen,zodat ik absoluut samen met hen zou aankomen. En toen we uiteindelijk in Finisterre aankwamen…. was daar net een processie van Maria."

"Toen ik op zoek was naar een gîte, zoals ik je eerder vertelde… en ik uiteindelijk dit huis vond en op internet keek waar het precies lag, bleek het in Oloron-Sainte-Marie te zijn. Toen dacht ik: het is Maria die je hierheen gestuurd heeft, mijn lief."

Sylvie vertelde nog veel meer die middag, avond en ook de volgende ochtend. Dat het huis veel te duur voor haar was om te kopen, maar dat ze voelde dat dit haar plek was om te zijn. En ze bad opnieuw. En 's avonds kreeg ze een telefoontje dat de verkopers akkoord gingen ondanks het te lage bod. En zo kreeg de gîte van Sylvie de naam Le Grand M!