ATALANTA OP MIJN CAMINO

Na een heerlijk ontbijt in het huis van Teus en Astrid gingen we vanmorgen, bright-eyed and bushy-tailed en met nieuwe pleisters op de voeten, richting rivier de Lek.

Gelderland zou vandaag twee slakken armer zijn!

Bij de veerpont aangekomen vertelde de veerman de reden van de verankerde kleine bootjes aan de kabel die aan de veerboot hingen en met de boot zich mee verplaatsten. De rij van kleine bootjes zorgde ervoor dat de veerboot niet tijdens de overtocht zou afdrijven. De sterke stroom in de Lek zorgde anders hiervoor tijdens de overtocht.

Vanaf de pont een nieuw klompenpad langs de Lek met vele hindernissen. Opnieuw over het prikkeldraad, houten opstapjes en brandnetels.

Het herinnerde mij aan onze eerste wandeling samen op het Pieterpad, waar we ook moeizaam hoge hekken moesten overklimmen om verder te kunnen gaan.

Door het dorpje Schalkwijk kwamen we langs bruggetjes en mooie boerderijen. Aan het einde stond zelfs nog een kleine brink. Vele hadden we ook tijdens onze wandeltochten gezien in Drenthe en Overijssel en in de verhalen van het Pieterpad uitgebreid beschreven.

Een lunch bij Pand en nieuwe pleisters waren nodig om weer de tocht van deze dag te kunnen vervolgen. De oversteek van het Amsterdam-Rijnkanaal bracht ons uiteindelijk in het Utrechtse Houten waar we deze laatste avond zouden gaan eten en overnachten bij VOF Marco. Kaasfondue stond op het menu. 

En hoe mooi is het dat de straat waar we deze nacht in overnachten de Atalantaberm is!

Wie mij langer kent, weet dat de Atalantavlinder voor mij belangrijk is. Door het door mijzelf geschreven gedicht en gemaakte foto van deze vlinder heb ik manlief Ad leren kennen. Hij reageerde via een mailbericht op dezelfde poëtische wijze. Nu en de rest volgde vanzelf.

Trouwkaarten werden verstuurd met de Atalanta van mij afgedrukt op de voorkant.

De Atalantavlinder, een prachtige en kleurrijke verschijning, ontleent zijn naam aan prinses Atalante uit de Griekse mythologie. Prinses Atalante stond bekend om haar buitengewone souplesse en kracht, eigenschappen die goed passen bij deze levendige vlinder.

De Atalantavlinder, ook wel bekend als de admiraalvlinder, is avontuurlijk van aard. Het is een trekvlinder die jaarlijks duizenden kilometers aflegt, wat een verbazingwekkend staaltje van uithoudingsvermogen en doorzettingsvermogen is.

Deze vlinder reist van Zuid-Europa en Noord-Afrika naar Noord-Europa, een indrukwekkende tocht die zijn mythische naam eer aandoet. Tijdens deze reis trotseert de Atalanta diverse weersomstandigheden en natuurlijke hindernissen, wat zijn status als symbool van kracht en flexibiliteit verder versterkt.

Zijn kleurrijke vleugels, versierd met opvallende oranje en zwarte patronen, maken hem tot een opvallende verschijning in de natuur en een favoriete waarneming voor veel natuurliefhebbers.

Nu je dit allemaal weet, snap je wel dat ik mij in deze vlinder helemaal kan verliezen. Misschien ben ik wel een ATALANTA!  Zo avontuurlijk als ik ben, probeer ik weer vol in mijn kracht te komen. Nu nog op slakkentempo, maar eerder heb ik laten zien op weg naar Santiago de Compostella dat ik steeds beter ging lopen en huppelend de bergen nam, samen met de vele vlinders die altijd met mij mee vlogen.

Zo ook tijdens deze tocht de afgelopen dagen. Vele koolwitjes en Atalanta’s vlogen met Nan en mij op onze Camino op slakkentempo mee.

En hoe mooi is het dan om bij de Atalantaberm te komen om te overnachten.

Toevallig of het Lot?

In ieder geval vind ik dit een mooie toepasselijke plaats om dit wandelavontuur weer te gaan onderbreken.

Vanuit hier morgen met de trein naar ieders huis.

We hebben het gedaan, onze eerste wandeltocht na mijn ongeluk waarbij mijn voet verbrijzelde. Nu blijven oefenen om straks weer met Nan het kustpad verder te kunnen lopen!

Zo, blog klaar, nog twee kilometer naar de Atalantaberm fladderen en dan weer een gezellige nieuwe ontmoeting met gastheer Marco.

Nan, bedankt voor alle hulp zo onderweg met de brandnetels, prikkeldraadjes, filmpjes maken, kletspraat, en het gebabbel onder onze eetmomenten. En wat fijn dat jij niet snurkt!

Wie ben ik?

Een vlinder die vol is met prachtige kleuren, ruikend naar alle bloemengeuren.

Geuren van het leven, verdriet, pijn, vrolijkheid.

Iemand vol dromen, vliegend, om zoveel van zichzelf te geven.