STINKEND ZAAKJE

Vanmorgen vertrokken Nan en ik vanuit onze trekkershut van Betuwestrand naar het historische stadje Culemborg.  Deze wandeling biedt niet alleen prachtige uitzichten op het platteland, maar heeft ook een aantal onverwachte wendingen die we niet snel zullen vergeten.

Het wandeltempo deze dag zat er goed in. We presteerden het om gemiddeld 1 km.  nu af te leggen in 15.07 minuten. Was het de regen van gisteren en de vele buien van vanacht die de twee slakken sneller lieten glijden over het asfalt waar we de eerste 4 kilometer over liepen?  Of werd ons tempo gedurende deze dagen hoger, omdat we bijna de provinciegrens gingen naderen en we toch ergens vreesden voor ons slakkenleven hier in Gelderland?

Zo tussen de Waal en Lek wandelend door de Betuwe was toch echt wel risicovol! 

Na 4 kilometer lopend over het asfalt gingen we steeds verder verwijderd raken van het geluid dat de drukke A2 met het verkeer veroorzaakten. Een klompenpad lag weer voor ons.  Na eventjes uitzoeken op maps.me of dit nog steeds niet meer kilometers zou opleveren, vervolgden we onze route om hier het pad op te gaan. De rust en stilte van de natuur zijn ideaal om even te ontsnappen aan de dagelijkse drukte, zeker op ons tempo op het klompenpad. Vele ooievaars vlogen op vanuit het weiland toen wij hun passeerden. Nan vond ze het toppunt! Op Flakee kom je ze namelijk niet tegen.

We lopen op een klompenpad op onverharde grond, tussen het gras, hooi en aarde op een grond die soms behoorlijk schuin is voor mijn voet. Toch hielden we nog steeds het tempo erin!

Terwijl wij op het klompenpad genoten van de ooievaars, ons verwonderden rond de schoonheid van de waterlelies en met onderzoekende blik de dode uitgedroogde muskusrat bestudeerde, passeerden we aan de rand van het weiland iets wat mijn aandacht trok. 

Kwam het hoge tempo deze dag, omdat we bang waren om opnieuw geweerd te gaan worden hier als twee slakken op het klompenpad in de Betuwe?

Om slakken te weren gebruiken de meeste mensen slakkenkorrels. Deze bevatten metaldehyde. Een chemische stof dat voor veel dieren toxisch (giftig) is als het in voldoende hoge concentraties wordt ingenomen. Zeker voor twee slakken!

Waren dat de slakkenkorrels die daar lagen op het klompenpad? Was het gif? Of was het toch kalk of een andere soort mest wat hier opeens voor mij lag op het pad?

Onderzoekend bekeek ik de vreemde verschijning op de grond, wat volgens mij echt niet hier thuis hoorde zo in de natuur. 

Kalk verdwijnt toch echt wel zeker na de vele zware regenbuien van gisteren! Met mijn stokken probeerde ik de materie te analyseren. Daarna foto's nemen met google lens en alles was voor mij al snel duidelijk. 

Nan en ik liepen zo snel hier op het klompenpad naar Culemborg, omdat we voor uren op scherp zijn gezet. We hadden energie en het leek alsof we nooit eerder zo fit zijn geweest tijdens deze tocht. Hadden we wiet of speed gebruikt? Of toch te veel ADHD medicatie vanmorgen vroeg ingenomen? 

Nu op dit tempo zouden we heerlijk vroeg aankomen in Culemborg vandaag. 

Stel je voor: twaalf uur lang een onafgebroken stroom van energie, alertheid en een gevoel van euforie. En dit alles door wat wij tegen kwamen op dit klompenpad. 

Voor mij lag geen kalk, geen mest maar mooie glinsterende kristallen tussen de aarde en het afgemaaide riet. Crystal Meth! 

Nan keek verbaasd toen ik mijn theorie aan haar vertelde terwijl we verder door liepen naar het einde van het pad. Daar voelen we dat het tijd is voor een pauze. We vinden een mooie plek aan de rand van een weiland.

Het stokbroodje wordt door Nan op de bank met haar zakmes doorgesneden. Flesje sap erbij en onze welverdiende lunch kan worden gegeten!  Maar tot onze verrassing wordt de serene sfeer ruw verstoord door het geluid van een mestwagen en de indringende geur van gier. Het is een beetje een niet gebruikelijke lunchplek, maar ach, het hoort bij de charme van het buitenleven, toch? Tenslotte eten de twee boeren hun boterhammen ook op tussen de gierwagens voor ons.

We raakten met hun aan de praat en ik vroeg ze of ze wisten wat het witte glinsterende goedje was op de foto. Beide boeren waren het snel met elkaar eens. Geen mest, kalk of andere stof die zij gebruiken voor het land te bewerken. 

Er zat toch echt ook hier een vies luchtje aan!  Advies van hun was om de handhaving te bellen van de gemeente Culemborg. Dus dit dan ook gedaan. Na telefoongesprek met hun en een mail met de foto's van het "stinkende zaakje" zouden zij komen om polshoogte te nemen. 

We gingen hier echter niet op wachten, want wie weet hebben zij ook lunchpauze en daarbij hadden we nu nog de energie om verder te gaan lopen!

Na dit onverwachte avontuur zetten we onze slakkengang voort richting Culemborg. Wanneer we de stad naderen, voelen we meteen de historische sfeer die deze plek zo bijzonder maakt. De vele mooie gevels, muurschilderingen, de pratende voetstappen op verschillende plaatsen in de stad, het haventje en het plein waar zeker 4 verschillende bouwstijlen van kerken aan staan. Culemborg, een stad met een rijke geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen, heeft veel te bieden voor de wandelaar. 

We sliepen deze dag bij VOF en wel in het oude centrum, voor de kerk. Het uitzicht was schitterend. Wel twee trappen omhoog dit keer voor onze slaapplek, dus dat koste mij wel wat kracht. Was de Crystal Meth al uitgewerkt? Die zou toch meer als 12 uur werkzaam zijn,

Na een dag vol avontuur, natuur en geschiedenis, is het tijd om even te ontspannen. We zoeken een gezellig café  op en via Social Deal eten we heerlijk een 3 gangen diner op in een ander bruine cafe in het centrum van Culemborg.  

Een mooie zonnige dag vandaag, waar de pijntjes en ongemakken van de blaren naar de achtergrond ongemerkt verdwenen door onze toxische ervaringen. 

Maar onthoud, soms is het leven mooier als je het in een slakkengangetje ervaart!