HELP ONS

Net de regen voor kwamen we droog aan in Zelhem vandaag. Of kwam de regen vanuit Zelhem? Echter het begon steeds meer te waaien toen we steeds dichter bij Zelhem kwamen. Ook was het veel kouder en geen zon vandaag, waardoor het om 4 uur vanmiddag in Zelhem al wat donkerder werd. 

Als ik had geweten wat me te wachten stond dan waren we misschien beter direct 20 kilometer doorgelopen en pas in Braamt een overnachting gaan zoeken. 
Deze trip had ik elke overnachtingsplaats en accomodatie voor Nan geheim gehouden. Ze vond gisteravond SUPER spannend om uiteindelijk door het bos bij de boomhut te komen. Het enigste wat Nan graag wilde was slapen in een bed. En zeker niet boven de 25 km. per dag te gaan lopen. 

Ik dus de diverse etappes van het Pieterpad gaan plannen op 21 km. maximaal Pieterpad lopen. Dan van het pad af om maximaal dan 2,5 km. te lopen naar ons slaapplekje. 
Drie dagen plannen, bellen, narekenen en nog een keer alles bekijken of het qua afstand een beetje gelijk was per dag en ik had deze trip tot in de puntjes voorbereid.
Het enigste waar ik geen invloed op kon hebben was dus het weer. Het kon zonnig zijn, regenen of zelfs zo koud zijn, dat je toch wel wat meer laagjes kleding mee moest nemen. Maar wat had ik het onderschat!

Ja zon hebben we gehad en echte grote plensbuien zijn ons bespaard gebleven. Alleen dinsdag dus in de miezerregen grotendeels gelopen. De rest van de dagen tot vanmiddag 4 uur mochten we zeker niet over klagen. Ik zei tegen Nan we krijgen wat we verdienen!

Vannacht gaat trouwens bij iedereen de klok een uur terug. Was dit maar bij ons niet zo!

In de boomhut had ik gelukkig heerlijk geslapen, ondanks dat ik nog steeds heel verkouden en hoesterig ben. Om half 8 werd ik wakker van een klop op de deur, met daar Derk die ons in een mandje heerlijke verse zelfgemaakte kaas, yoghurt en eieren kwam brengen van zijn dieren.  Maar of Nan en ik vanavond onze ogen dichtdoen, nadat we zijn aangekomen hier in Zelhem?

In Zelhem even snel de supermarkt in gegaan om een maaltijdsalade, yoghurt en nootjes te scoren. We belde onze gastvrouw van vanavond dat we er aankwamen. Echter ze stelde voor dat ze ons bij de supermarkt even op kwam halen, zodat we niet nog 2,5 kilometer hoefde te gaan lopen naar ons slaapplekje, welk niet aan het Pieterpad direct lag. Nu daar voelden Nan en ik allebei wel wat voor. Snel de winkel uit en werden toen helemaal blij dat we het aanbod hadden aangenomen. 

Het werd nog donkerder en het regende ondertussen. Het was koud en erg winderig. En we hadden al 22,5 km ongeveer gelopen dus het was maar goed dat ze ons op wilde komen halen en we droog bij haar afgelegen huis aan kwamen.

Ria onze gastvrouw kwam ons hartelijk ophalen. Ze had al gezien dat het weer bij haar huis ging betrekken en wilde geen risico nemen!
Ze vond het een goed verstandig idee dat we heerlijk bij haar in huis bleven die avond en niet op de eventuele beschikbare fietsen vanavond naar het dorp zouden rijden om daar te gaan eten.
Ik had nog steeds niks door, dat achter al deze woorden misschien toch meer zat! 

Deze avond gingen Ria en Ben zelf gezellig naar het theater toe. Hadden zij rekening gehouden met het tijdstip van dit jaar?

Nan had deze keer onderweg het volgende slaapplaatsje geraden. Landelijk, natuurlijk en iemand die ons morgenochtend na het ontbijt alles vertelt over zijn beroep. Knap van haar vind ik zelf, want er zijn zoveel andere beroepen nog, zoals boer, bakker, boswachter. Maar ja die hadden we allemaal al gehad tijdens onze overnachtingen.

Imker echter nog niet, dus we slapen vanacht gezellig bij Ben zijn Imkerij. Ben is niet zomaar een Imker, maar een hele bekende in Nederland en zelfs in het buitenland. Geeft lezingen, schrijft blogs en boeken en geeft les. Hij is dus een bekende BNN -er in de bijenwereld. Morgenochtend na het ontbijt gaat hij ons van alles bijbrengen over de BIJ.
Ria zei wel dat we dan wel tegen hem moesten zeggen hoe laat we aan onze laatste etappe gaan beginnen, want als hij eenmaal gaat vertellen en ons zijn bijen en honing laat zien, dan halen we Braamt niet meer die laatste dag.
Nu in Braamt willen we wel in de buurt aankomen morgen, want daar staat rond de klok van 5 uur Ad en Guus ons ergens op te wachten of komen ze naar ons gereden ( moet het natuurlijk wel ergens zijn waar een straatnaam staat en niet op een of andere rots met nummers erop bij een bosperceel). 
Aan de tafel bij de Imkerij van Bed en Ria haar BenB de Vlinder-en Go, onder het genot van een kop koffie voor Nan en mij een bakkie thee, vertelde Ria dat ze hier uit de omgeving vandaan kwam en Ben niet. Nan vroeg iets over een foto die we in Zelhem op de markt hadden gemaakt. En toen begon het.......

Ria vertelde dat vele mensen uit deze omgeving erg gelovig zijn. Ze geloven namelijk in de Witte Wieven......en dat we misschien er vanuit onze kamer vanavond of vanacht ook wel een paar konden zien! Ze verteld het fenomeen kort samenvattend en brengt ons boven in een mooie kamer met uitzicht op het bos, de wei en vele bloemen. Grote ramen van ongeveer 3 meter hoog bij 5 meter breed met daarachter een mooi weids uitzicht. Heerlijke zithoek, mooie douche en bed en verder een prachtig kunstwerk uit Mongolie. Een zelfgemaakt kleed voor het paard van een stamhoofd. Schitterend om te zien. Zo ook de vlinders aan een ander kunstwerk. Een kamer met een bamboevloer en een tv met vele dvds en een fles Merlot voor Nan. Een ideaal plekje voor vanacht om bij te komen van onze tocht langs Vorden, Varsel, Linde en Zelhem.
Hoewel???........

Hadden we toch niet beter vandaag het Trekvogelpad (die ook rood-wit gemarkeerd is en een lange afstandswandeling is) verder gaan volgen? We liepen namelijk na het kasteel Vorden per ongeluk de verkeerde route verder. Net als op de eerste dag in Pieterburen kruisten meerdere routes met rood witte tekens elkaar. Na ongeveer 2 kilometer verhard te hebben gelopen, kwam Nan erachter dat we niet op het Pieterpad zaten ( want die was op dat punt nl. onverhard aangegeven op de kaart). Google maps op mijn telefoon erbij gehaald en ja hoor..... we zaten op het Trekvogelpad. Een eerste teken dat we beter niet naar Zelhem moesten gaan?

Terug weer naar het Pieterpad gezocht en toch weer onze weg daar vervolgd. Toen ik op dit idee kwam om het Pieterpad te gaan lopen in maart 2017, wist ik niet dat er dus zoveel lange afstandwandelingen zijn in Nederland. Ook bij Marian hoorde we van een nieuw boek Roots die ook alleen de mooiste onverharde wandelingen beschrijft, zo ook bij mij in de buurt bij Oisterwijk. Ga hier zeker naar kijken om aanteschaffen, want Nan en ik houden liever van onverhard wandelen, dan verhard. Wanneer we verhard lopen, dan zoeken we toch nog liever de berm op met daarin hondepoep als het kan.

Ik kan dus in Nederland nog zeker vooruit. Echter na dit complete Pieterpad avontuur van 500 kilometer pad (los van de extra km. naar overnachtingen en bezienswaardigheden en restaurants)waarvan we vandaag precies 253 kilometer pad er op hebben zitten, gaat eerst Nan de Engelse kustpad plannen voor ons samen, volgede zomer of najaar.

En dat is ook dan erg leuk, want ik heb een mooie tent voor twee personen, een ganzenveren mummyslaapzak en een lichtgewicht slaapmat aangeschaft vorige maand en ook nieuwe wandel en sport shirts behoren nu tot mijn standaard uitrusting van mijn nieuwe hobby Wandelen. En laat ik niet vergeten dus de spork en gamaschen die ik nu van Nan heb gekregen. Trouwens de zaklampen en verlichting en veiligheidsvesten kwamen gisteren ook zeker van pas in de boomhut. Er staan nog veel meer wensen op mijn lijstje, dus met verjaardagen en kerst weet iedereen voor mij vast wel iets te verzinnen.

Ja ik wijk weer uit. Nan heeft besloten nu ondertussen wij hier alleen zitten in dit grote huis, afgezonderd van de bewoonde wereld in Zelhem en de gastheer en vrouw naar theater zijn, om de gordijnen te sluiten. Hopelijk zien we geen witte wieven of andere wezens die uit de sloot komen die het op ons gemunt hebben. 

In deze Achterhoek geloven ze vele verhalen en ook Ria is hier mee opgegroeid. Wil je meer weten google dan maar eens. Heb ik nl. ook gelijk gedaan voordat we helemaal alleen waren. We gaan niet meer weg, kijken niet naar buiten of we een ree zien, zetten spannende films op en het geluid hard. Het waait hierbuiten echt hard en is erg koud. 
Hopelijk grijpen de witte wieven ons vanacht niet!