RODE KOONTJES EN NOG VEEL MEER

Balkbrug...... dat is het dorpje waar we vanmorgen samen met Marian en Harry ons ontbijt hebben gegeten en met elkaar in hun achtertuin op de foto zijn gezet door de buurman. Op zijn engels gezegd : bright-eyed and bushy tailed,  werden we door Marian en Harry met de auto afgezet in Hardenberg. Ondanks dat het hier herfstvakantie is hebben we geen spelende kinderen, laat staan volwassenen die aan het wandelen zijn op de route vandaag gezien. Vond men het te regenachtig om 22,5 kilometer door het bos te lopen in de modder richting Ommen? 

Nu wij niet, we kregen het zelfs warm van het lopen, wat trouwens heel makkelijk was vandaag. Nan vond het zelfs vreemd om zonder rugzak te lopen. Ik een verademing, want morgen wel op pad met op de rug de nieuwe rugzak van 70 liter en 10 kilo in gewicht. Zak je in ieder geval iets dieper in de modder weg, waardoor Nan haar aankoop, voor ieder een stel gamaschen, zeker nuttig is. 

Dit keer naast de gamaschen, ook een spork in onze uitrusting. Verder een hoofdlamp, zaklamp en reflecterende armverlichting, veiligheidsvestje en zakmes. Dit alles hebben we deze week hard nodig. Nan weet trouwens nog niet waar we vanaf morgenavond na elke etappe gaan slapen. Waardoor ik al heel wat voorpret heb over de komende tocht! 

In de herfst het Pieterpad lopen brengt weer nieuwe indrukken mee. Het onverharde pad met zwarte aarde in de zomer is nu in de herfst een kleurrijk schouwspel van verschillende bladeren. Het knisperen van het blad en het gedrup van de regen zijn sfeervolle achtergrond geluiden tijdens ons geklets over de mannen, kids, het leven, de natuur en allerlei wetenswaardigheden die we deze dag tegenkomen.

Vanaf Hardenberg liepen we het eerste stuk verhard over een slingerend pad voor fietsers tussen de polders door. Het mais dit keer niet meer aanwezig, waardoor je ver kan kijken over het landschap. Geen zon die scheen op het boerengolf weiland, dus daarom ook geen mens te zien die op hun klompen aan het golven waren. Via het bos naar de Rheezerbrink, waar we in een piepklein koffietent, na 6 kilometer in de miezer regen te hebben gelopen, iets hebben gedronken. 

Ons weg vervolgend kreeg ik weer biologische les van Nan in diverse vogelsoorten. Een boomklever op 3 meter afstand liet ons spotten. Erg leuk om te zien hoe Nan enthousiast hierdoor wordt. 

Het onverharde Pad weer vervolgen door het bos en later verhard naar Stegeren, waar we opnieuw werden verrast door de gastvrijheid van inwoners van het Vechtdal voor de Pieterpadlopers. In de regen vonden we aan een bankje een koelbox waar drinken, yoghurt en kaas in zat. Voor een prikkie kon je iets daaruit pakken en het geld in een kistje doen naast de prullenbak. Een boekje erbij om iets in te schrijven, het yoghurtje nuttigen in de regen en we konden weer onze tocht vervolgen.

Bij Junne staken we de stuw over. Gelukkig wel via het pad over de brug en niet door het water de Vecht. Dassen, koeien en vele vissoorten zijn hier belangrijke dieren die het landschap typeren. Echter op deze plek zelfs geen zeldzame vis kunnen spotten op de vistrap, zoals de rivierprik en de modderkruiper. Bij de stuwen in de Vecht valt het water gemiddeld anderhalve meter naar beneden. Daar komt geen vis tegen op. Met een vistrap lukt dit wel.  Handig als een vis net als ons de trappen kan meten die hij aflegd met een stappenteller! Het hoogteverschil wordt in etappes overbrugd. 

Uiteindelijk na 4,5 uur lopen en een uurtje verspreid pauzes en genotmomentjes te hebben gedaan kwamen we aan in Ommen. Daar lekkere rode wijn (tenminste dat zegt Harry, nadat Harry bijna de wijn deze avond achter in zijn keelgat heeft gegoten) gekocht voor onze gastheer en voor Marian chocolade en andere lekkernijen zijn we weer opgehaald om 5 uur vanmiddag door Marian. Onze kok Harry stond bij binnenkomst ons avondeten te voorbereiden: kip jambalaya. Dit was heerlijk.....dus zeker aan te bevelen. We worden door hun heerlijk in de watten gelegd. Vanavond met Harry zijn bibliotheek bewonderd, boeken uitgewisseld en via mail verzonden door Marian en andere stof kwam deze avond gezellig tijdens het schrijven van deze blog over de tafel.

Een geslaagde eerste dag, nog een nachtje hier genieten van hun gastvrijheid en dan morgen op weg naar Hellendoorn.

Slaap lekker, hier gaat dat zeker lukken na de rode wijn en ik aan de Baileys.