TERUG IN DE TIJD

Vandaag een voettocht gedaan door de bossen van Schoonloo naar Sleen. Opnieuw bekende gezichten van andere wandelaars, die we deze week al eerder het Pieterpad hadden zien lopen. Gistermiddag om 5 uur brak dus het noodweer los in Schoonloo, zo ook om 8 uur in de avond. Echter vanmorgen een zonnetje en lekker warm. De onverharde grond was wel vol grote plassen, dus af en toe oppassen geblazen tijdens het lopen voor de drassige ondergrond.

Via boswachterij Schoonloo verlieten wij het dorpje. Het bos is opgedeeld in verschillende percelen. Soms als Nan de route voorleest uit onze gids noemt ze een van de percelen. "Op kruising, waar het fietspad naar rechts afbuigt, rechtdoor tussen de percelen 113 en 114 verder gaan", zijn regels van teksten in het boek. Wisten wij veel..... waar dat was. We lopen nu de 6e etappe van het Pieterpad en sinds gisteren wisten we eindelijk pas hoe je wist welke boom in het bos bij welke perceel het hoorde.

Net als bij huizen, gebouwen en grond is ook het bos opgebouwd uitverschillende percelen, wat ook bekend is dan bij het kadaster. Het perceel herken je dan doordat er aan het pad van het bos op verschillende plaatsen stenen (zwerf keien) liggen met een nummer erop. Soms leesbaar, maar soms liggen deze blijkbaar al zo lang dat de nummers gedeeltelijk weg zijn gesleten. Dus soms twijfelde we of we de route nog steeds volgden. Vooral omdat het soms erg lang duurde op een bospad eer we het rood witte teken op een van de vele bomen zagen.

Boswachterij Schoonloo werd tussen 1920-1930 aangeplant en de percelen met dennehout en loofhout wisselen elkaar af.Via het bos kwamen we bij een grote open plek, welke 'de Tweelingen' werd genoemd. Dit natuurgebied ( restanten drassig hoogveen als grond) is een zeldzame leefomgeving voor bijzondere flora ( veenbes, kleine zonnedauw) en fauna (levendbarende hagendis, adder, heilkikker, veenbesparelmoervlinder). Het gebied wordt begrazen door Galloway runderen, echter deze en de adders zijn we vandaag niet tegengekomen.

Vreselijk lastig was het vandaag om te lopen over flintenwegen. Dit zijn wegen door het bos, met als ondergrond stenen en veldkeien schots en scheef door elkaar gelegd, waardoor je niet stabiel loopt. Daarnaast ook spekglad door de vele regen die de dag ervoor was gevallen.

Na 12 kilometer gelopen te hebben en geen enkele woonbaar gebied te hebben gezien, kwamen we uit het bos en moesten een autoweg oversteken. Een brug over met daaronder het water stromend van het Oranjekanaal. Een plek waar ik veel op vakantie ben geweest met manlief Ad en de kinderen. Daar gingen we een nieuw bosgebied in. Boswachterij Zweeloo/Sleenerzand een voormailig stuifzandgebied zou ons de komende 7 kilometer opnieuw terugbrengen naar moeder natuur. Opnieuw kwamen we geen enkele behuizing, horeca, straten, auto's en andere moderne zaken tegen. 

Midden in dit bos stond wel een levensgroot Pieterpadmonument van steen en marmer ter ere van Bertje Jens (1913-2009) en Toos Goorhuis- Tjalsma (1915- 2004). Deze twee dames zijn de grondleggers van het Pieterpad en hebben de route zelf uitgezet van Noord naar Zuid Nederland tussen 1978 en 1983. Een tocht van ondertussen ruim 498 kilometer wandelpaden. Die Nan en ik iets sneller willen volbrengen. Namelijk in 24 etappes, verdeeld over een periode van 3x 8 dagen. Waarvan deze week (16 juli tot en met 23 juli 2017) onze eerste week is en we de eerste 8 etappes straks achterelkaar hebben volbracht. 

We liepen langs de Galgenberg, welke een grote prehistorisch grafheuvel ( tumulus) is en waar archeologen lagen uit verschillende perioden hebben geindentificeerd. In de jaren dertig is hier een volledige wapenrusting opgegraven uit 1300 voor Christus. In de middeleeuwen werden hier ter dood veroordeelden opgehangen. Nu lijkt de galgenberg op een grasheuveltje met wat palen eromheen, zag er heel onschuldig uit en gelukkig waren er geen kinderen vandaag die dachten dat dit de Teletubbie heuvel was.

Langs het laatste stuk in het bos liepen we langs een vliegtuigmonument. De restanten van een in 1943 neergestorte Britse bommenwerper. 

Ja,  zo zie je maar weer. We zijn de afgelopen dagen heel wat te weten gekomen over dit gebied wat we lopend doorkruizen. Geschiedenis, Aardrijkskunde, Biologie en ook Rekenen. Alles komt tijdens deze tocht aan bod. Maar natuurlijk het meeste onze gymnastiekoefeningen. Nan doet elke dag in de ochtend, tussendoor en in de avond haar strek oefeningen. Ik niet hoor, vindt het lopen al een oefening op zich.

Vandaag ruim 25 kilometer gelopen, waarvan 23 kilometer door alleen natuurgebied. Zonder dat je ook maar iets anders tegen komt als bomen, vennen, dieren, planten, heide en enkele pieterpadwandelaars. 

Een mooie zonnige dag in een prachtige natuurlijke omgeving van Schoonloo naar Sleen. 

130 kilometer hebben we er nu al op zitten, zonder blaren, pijn en met heel veel lol.

Morgen op weg naar Coevorden!