BIJNA WAAR IK ZIJN MOET

Bijna waar ik zijn moet! De titelsong bij mijn filmpje van vandaag en mijn blog over deze etappe, van het verrassende avondje in het dorpje Voerendaal, zo lopend naar onze eindbestemming van de Paasheuvelgroep de Camping de Gronselenput in Wijlre.

Opnieuw vandaag vele klimpartijen, maar dan wordt je wel beloond met mooie uitzichten. Zo lopend zie je de film voor je van de familie Ingalls en al lopend vertel ik Astrid over deze jeugdserie waar ik samen met mijn 2 zussen met huilende ogen en open mond elke week trouw naar keek. Ja en daar er tussen mij en Astrid precies 20 jaar leeftijdsverschil zit, moest Astrid de rol van Laura op zich nemen om al rollend door de vele bloemen en het hoge gras van de heuvels naar beneden te gaan, zo op de Eyserheide bij Eys.

Gelukkig hebben we samen deze dagen geen last gehad van een generatiekloof, want volgens mij zijn we samen net zo gek als een deur, avontuurlijk en wel in voor een grapje.

Na een heerlijk stevig ontbijt met daarbij de door John bereidde vegetarische- en spek ommeletjes, gingen we afscheid nemen van dit mooie stel uit Voerendaal. Niet alleen wij vonden het weer een levenservaring rijker, ook voor John zet dit misschien weer nieuwe deuren open!

Eindelijk kwamen we dan bij de Ubachsberg aan, die we de avond ervoor door het onweer niet meer hadden genomen. Maar goed ook, want onder aan de berg stond een grote blokkade en het bord dat de hele berg afgesloten was voor verkeer inclusief fietsers en voetgangers. Even oponthoud door de onduidelijkheid of we wel of niet over de berg konden gaan, maar gelukkig kwam er een werkbusje langs en konden wij toch nog eroverheen lopen langs de vele stroompjes van water op het pad.

De grote slakken onderweg waren dankbaar met de waterval van gisteren uit de hemel. En zorgden voor mooie liefdes plaatjes zo om te aanschouwen, met hun voelsprieten wrijvend tegen elkaar. En natuurlijk moeten onze klimpartije  van vandaag weer worden beloond met Limburge vlaai in de eeuwenoude boeren hoeve de Bernadushoeve. En daaar kwam ik na vele dagen weer een vertrouwd gezicht tegen. Hij zag mijn grote rugzak staan en dacht dat ik dan ook in debuurt moest zijn. De Zwitserse Olie was ook nog steeds aan het lopen, zijn vrouw was de dag ervoor vertrokken naar Zwitserland, maar hij liep het Pelgrimspad nog even af.

Tegenover de hoeve stond een kapelletje, waar ik een kaars voor Ad ging branden, want die begint deze komende 3 weken weer aan zijn behandelingen, watvtoch nog steeds een impact heeft op hem en zijn gezondheid en op ons als gezin.

Zo verder lopend arriveerden we rond 4 uur in het dorpje Gulpen. Daar aangekomen in de Sint Petruskerk waren er velekinderen die komende zondag  vormsel hebben, druk aan het repeteren. De pastoor Bronneberg was op dat moment niet thuis voor onze stempel van dit bekende bierdorpje. Na een maaltijd in het dorpje, konden we om 7 uur in de avond bij hem terrecht. Hij vroeg ons naar onze reis en vertelde ons mooie verhalen over o.a. het ontstaan van heiligen en martelaars, over het steentje onder het altaar en gaf ons een blik in vele oude geschriften, die gewoon in de kast werden bewaard. Van hem kregen we de stempel van de kerk in Gulpen, maar ook die van St. Gertrude in Wijlre.

De Dolsberg klommen we nog even over door het koeienveld en nadat we het prikkeldraad trotseerdemet onze rugzak konden we de weg vervolgen naar Wijlre, waar we deze nacht zouden kamperen. 

Al met al voor ons een rustige Pelgrimstocht dit keer. Maar goed ook, want door de shotjes van Corina loop ik nog steeds een dag achter met schrijven. Nog 25 kilometer te gaan volgens het boekje naar Maastricht. Nu dat gaat vast en zeker wel lukken! 

Vandaag al 21 etappes onderweg, waarvan er 20 dagen gelopen vanaf Amsterdamen 1 dagje rust in Gouda. Even tussendoor naar huis geweest om mijn verjaardag te vieren, even te werken en  nu al weer 8 dagen achter elkaar onderweg. Ruim 460 kilometer er al opzitten, wat op een gemiddelde brengt van 23 kilometer per dag.

Bijna waar ik zijn moet, Maastricht het einde van het Nederlandse Pelgrimspad!