DOOR WEER EN WIND

Heerlijk was het vertoeven op ons slaapplekje bij Gert en Anneke in Molenaarsgraaf. Een mooie gerenoveerde hooizolder was ons onderkomen voor vanacht. Aan te bevelen als je van luxe, rust en lekker bij wilt komen bij gastvrije mensen.

Vandaag het record gehaald zowel qua snelheid en de hoeveelheid kilometers die we aflegden te voet. Maar liefst 27 km liepen we door hagel, flinke wind en soms een klein buitje. Het tempo wilde Micah opvoeren, want hij wilde toch doorlopen helemaal naar Nieuwkuijk en daar zondag aankomen. Daarnaast zou dit alleen lukken als we de laatste pont van Gorinchem naar Woudrichem om 17.15 uur zouden halen. Anders konden we pas op zondag om 12.15 uur pas het eerste fietspontje nemen om over te varen.

Maar gelukkig met flink doorstappen, de hagel trotseren en moeiteloos over vele hekken klimmen in het graslandschap was het ons gelukt om 5 over 5 bij de stijger in Gorinchem aan te komen. Daar gingen we dan, terug naar Brabants grondgebied!

Het lopen in het weiland net buiten Molenaarsgraaf was een aparte gewaarwording vond ik. Het leek net of de bodem veerde onder je voeten tijdens het stappen. Of dit door de regen kwam, of door de veen grond dat weet ik niet, maar liep heel prettig.

Minder prettig was de poep onder onze schoenen bij de dijken van Gorinchem, waar vele schapen liepen.

Prachtig was om dit voorjaar al dat jonge vee en vogels te zien tijdens onze wandelingen. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel jong grut in 1 week waargenomen van mijn leven. Heel speciaal om dit zo te zien! En zeker leuk om te zien hoe alle dieren zo op Micah blijven reageren als hij langs loopt en hun aandacht trekt.

Net voor de finish stapte Micah in behoorlijke brandnetels, wat heel pijnlijk was, maar dat zie je ook dus duidelijk op de laatste foto's. En aangekomen in Woudrichem ontmoeten we Corry en haar speciale slaapplek. Ook daar werden we gastvrij ontvangen. Ze bracht ons toen het regende even zelfs weg naar de pannekoekenboot, waar wij die avond lekker warm zaten en aten.  En 's nachts had ik dit keer een snurkende jongeman naast mij liggen.

De vermoeidheid gaat nu bij ons beiden toch wel parten spelen....Nog 1dagje lopen en dan weer thuis in Nieuwkuijk, helemaal vanaf Amsterdam lopend samen hand in hand!